ΟΙ ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΚΑΣΙ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥΣ
------------------------------------------------------------------------------------------
1οἩ Ἰνδοευρωπαϊκὴ θεωρία εἶναι ἕνα κατασκεύασμα, ποὺ ὑπάρχει μόνο στὴν φαντασία τῶν
δημιουργῶν της»Το παραμυθι περι Ινδοευρωπαικης φυλης ειναι ενα τεχνικο κατασκευασμα.Μια ηταν η Μεγαλη Φυλη ΟΙ ΘΕΙΟΙ ΠΕΛΑΣΓΟΙ οπως γραφουν ολοι οι Αρχαιοι Ελληνες συτγγραφεις[Ηροδοτος,Θουκιδιδης,Αριστοτελης κ.λ.π.]Τεκνα των Πελασγων ηταν: Τα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΥΛΑ,ΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΙ,ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ,ΟΙ ΘΡΑΚΕΣ,ΟΙ ΔΑΡΔΑΝΟΙ,ΟΙ ΕΤΡΟΥΣΚΟΙ,ΟΙ ΤΥΡΡΗΝΟΙ,ΟΙ ΧΕΤΤΙΤΕΣ,ΟΙ ΚΡΗΤΕΣ,ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ.Δηλαδη ηταν εξαπλωμενοι σε ολο τον τοτε πολιτισμενο Κοσμο.Γι αυτο τον λογο βρισκουμε τα ιδια αγαλματα σε Τουρκια,Αιγυπτο,Κρητη,Ελλαδα,Αλβανια Κοσσοβο,Ιταλια οπως και επιγραφες[Ι.ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ 'ΤΑ ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ' και Ν.ΣΤΥΛΟΥ 'ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑΣ'].
----------------------------------------------------------------------------------------
2ο] Τόποι στους οποίους αρχαίοι συγγραφείς ανέφεραν ότι κατοικούσαν Πελασγοί
2.1 Πελοπόννησος
2.2 Αττική
2.3 Φθία - Φθιώτιδα
2.4 Ήπειρος
2.5 Μακεδονία
2.6 Σαμοθράκη
2.7 Ίμβρος - Λήμνος
2.8 Λέσβος
2.9 Κυκλάδες
2.10 Κρήτη
2.11 Ελλήσποντος
2.12 Μικρά Ασία
2.13 Κύπρος
2.14 Ετρουρία-Ιταλια
2.15 Σκιάθος
2.16 Αιγυπτος
2.17 Λιβυη
2.18 Κυρηναϊκή
2.19.Μαεσσοποταμια[Σουμεριοι-Ασσυριοι]
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΡΧΑΙΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ=Αρχαίοι λαοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας υπήρξαν οι: Χετταίοι ή Χιττίτες ή Χεττείμ (κατά Π. Διαθήκη), Βιθυνοί, Φρύγες, Μυσοί, Κιμμέριοι, Μύγδονες, Τρώες ή Τρήρες, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς, Μαίονες, Λυδοί, Κάρες, Καππαδόκες, Πισίδες, Λυκάονες, Ίσαυροι, Έλληνες της Ελληνιστικής περιόδου, Ρωμαίοι,Λέλεγες, Λύκιοι (Κρήτες), Γαλάτες (Τεκτόσαγες, Τολιστοβόγιοι και Τρόκμοι), Καρδούχοι ή Κούρδοι, Πέρσες, Αρμένιοι, Χάλυβες.
2.2 Αττική
2.3 Φθία - Φθιώτιδα
2.4 Ήπειρος
2.5 Μακεδονία
2.6 Σαμοθράκη
2.7 Ίμβρος - Λήμνος
2.8 Λέσβος
2.9 Κυκλάδες
2.10 Κρήτη
2.11 Ελλήσποντος
2.12 Μικρά Ασία
2.13 Κύπρος
2.14 Ετρουρία-Ιταλια
2.15 Σκιάθος
2.16 Αιγυπτος
2.17 Λιβυη
2.18 Κυρηναϊκή
2.19.Μαεσσοποταμια[Σουμεριοι-Ασσυριοι]
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΡΧΑΙΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ=Αρχαίοι λαοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας υπήρξαν οι: Χετταίοι ή Χιττίτες ή Χεττείμ (κατά Π. Διαθήκη), Βιθυνοί, Φρύγες, Μυσοί, Κιμμέριοι, Μύγδονες, Τρώες ή Τρήρες, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς, Μαίονες, Λυδοί, Κάρες, Καππαδόκες, Πισίδες, Λυκάονες, Ίσαυροι, Έλληνες της Ελληνιστικής περιόδου, Ρωμαίοι,Λέλεγες, Λύκιοι (Κρήτες), Γαλάτες (Τεκτόσαγες, Τολιστοβόγιοι και Τρόκμοι), Καρδούχοι ή Κούρδοι, Πέρσες, Αρμένιοι, Χάλυβες.
Νεότεροι λαοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι, Εβραίοι, Τούρκοι, Τσετμήδες ή Τσεπσήδες, Κυζυλμπάσηδες ή Ταχτατζήδες, Γιουρούκηδες, Γύφτοι, Ζεϊμπέκηδες, Τουρκμάνοι, Λαζοί, Κρομλήδες, Οφλήδες, Γκιουρτσήδες ή Ίβηρες, Τουρκοκρήτες κ.ά.
https://www.google.gr/search…
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΛΕΛΕΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΕΣ
---------------------------------------------------------------------------------
http://ethnologic.blogspot.gr/2012/03/1.html
πελασγικα φυλα=Σουμεριοι-Λυκικά
Λυδικά
Ετρουσκικά
Χετιτικά
ΛΥΚΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΠΕΛΑΣΓΟΙ
Αι δίγλωσσοι Λυκικαί επιγραφαί
Οι Λύκιοι μεταφράζουσιν εν ταις επιγραφαίς κύρια ονόματα εις την Ελληνικήν
Εικασίαι τινές εκ των λοιπών Λυκικών επιγραφών
Γλώσσαι Λυκικαί
Γλώσσαι Παμφυλικαί
Επιγραφαί και γλώσσαι Καρικαί
Δίγλωσσοι Καρικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Καρικαί
Γλώσσαι και επιγραφαί Λυδικαί
Μυσοί. Γλώσσαι Μυσικαί
Δίγλωσσος Μυσική επιγραφή
Γλώσσα Λυκαονική
Αδέσποτος Πελασγική επιγραφή
Παράρτημα. Επιγραφαί και γλώσσαι Φρυγικαί
Νεώτεραι Φρυγικαί επιγραφαί
Αρχαικαί Φρυγικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Φρυγικαί
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
Δίγλωσσοι Ετρουσκικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Ετρουσκικαί
Ονόματα θεών και ηρώων
Ετρουσκικά αριθμητικά
Αι δια της μεθόδου του συνδυασμού ερμηνευθείται
Ετρουσκικαί λέξεις
Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι, Εβραίοι, Τούρκοι, Τσετμήδες ή Τσεπσήδες, Κυζυλμπάσηδες ή Ταχτατζήδες, Γιουρούκηδες, Γύφτοι, Ζεϊμπέκηδες, Τουρκμάνοι, Λαζοί, Κρομλήδες, Οφλήδες, Γκιουρτσήδες ή Ίβηρες, Τουρκοκρήτες κ.ά.
https://www.google.gr/search…
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΛΕΛΕΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΕΣ
---------------------------------------------------------------------------------
http://ethnologic.blogspot.gr/2012/03/1.html
πελασγικα φυλα=Σουμεριοι-Λυκικά
Λυδικά
Ετρουσκικά
Χετιτικά
ΛΥΚΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΠΕΛΑΣΓΟΙ
Αι δίγλωσσοι Λυκικαί επιγραφαί
Οι Λύκιοι μεταφράζουσιν εν ταις επιγραφαίς κύρια ονόματα εις την Ελληνικήν
Εικασίαι τινές εκ των λοιπών Λυκικών επιγραφών
Γλώσσαι Λυκικαί
Γλώσσαι Παμφυλικαί
Επιγραφαί και γλώσσαι Καρικαί
Δίγλωσσοι Καρικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Καρικαί
Γλώσσαι και επιγραφαί Λυδικαί
Μυσοί. Γλώσσαι Μυσικαί
Δίγλωσσος Μυσική επιγραφή
Γλώσσα Λυκαονική
Αδέσποτος Πελασγική επιγραφή
Παράρτημα. Επιγραφαί και γλώσσαι Φρυγικαί
Νεώτεραι Φρυγικαί επιγραφαί
Αρχαικαί Φρυγικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Φρυγικαί
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
Δίγλωσσοι Ετρουσκικαί επιγραφαί
Γλώσσαι Ετρουσκικαί
Ονόματα θεών και ηρώων
Ετρουσκικά αριθμητικά
Αι δια της μεθόδου του συνδυασμού ερμηνευθείται
Ετρουσκικαί λέξεις
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Χετιτικόν λεξιλόγιον
Γραμματικαί σημειώσεις
Δίγλωσσος Χετιτική και Ασσυριακή επιγραφή
Βανική επιγραφή
Εκ της Χετιτικής επιστολής του Δρουσράττα
Χετιτικά κύρια ονόματα
-----------------------------------------------------------------------------------------
Ετρουσκική, Χιττιτική, Λυκιακή, Λυδική, Καρική, Φρυγική, καθώς και (οι ακαθόριστες ακόμη στην εποχή του) Χουρριτική και Ουραρτιανή ήσαν «Πελασγικές» -ΛΕΛΕΓΕΣ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σουμέριοι Ελληνοαλβανοί (Πελασγοί)! - Forums.gr
www.forums.gr/forum/…/38472-σουμέριοι-ελληνοαλβανοί-πελασγοί
27 Αυγ 2013 - Ο πρώτος που υποστήριξε αυτή τη θεωρία υπήρξε ο Άγγλος αρχαιολόγος L. ... υπήρξε ο ιατροφιλόσοφος και γλωσσολόγος Ιάκωβος Θωμόπουλος. .... Κρήτες, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Πελασγοί» (τόμος Λαοί της
Ανατολής]
-----------------------------------------------------------------------------------------------
http://www.forums.gr/…/38472-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD…
-------------------------------------------------------------------------------------------------
https://www.google.gr/search…
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Από την ενδυμασία και τα πλοία τους αλλά και από επιγραφές που αναφέρουν πως οι «Λαοί της Θάλασσας», έκαναν επιθέσεις από νησιά, οι μελετητές συμπεραίνουν ότι ήταν διάφορα φύλα που είχαν συνάψει συμμαχίες, μεσογειακής προελεύσεως.

- Τζεκέρ. Όνομα παραπλήσιο με των Τευκρών (ακόλουθοι του Τεύκρου, αδελφού του Αιαντα οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο), αλλά και των Τρώων.- Ντενυέν . Επίσης παραπλήσιο όνομα των Δαναών,- Σεκελές... Προφανώς Ίωνες Σικελοί.
Σε ένα Χεττιτικό κείμενο αναφέρεται ως βασιλιάς της κάποιος Αλακάσαντου, όνομα που πιθανόν αναφέρεται στον γιο του Πριάμου Πάρη, που ονομάζονταν και Αλέξανδρος. Σε κάποιο άλλο κείμενο (περίπου 1250 π.Χ.) που διασώζεται αποσπασματικά και απευθύνεται στον βασιλιά των Αχαιών (Αχιγιάβα), αναφέρει ότι στην περιοχή της Τροίας είχαν εμπλακεί δυνάμεις και των δύο μεγάλων βασιλείων.
Η συνομοσπονδία των πόλεων στην οποία ανήκε η Τροία κατά την Χετταιο-Αιγυπτιακή μάχη στο Καντές της σημερινής Συρίας (περίπου 1240-1210 π.χ), ενώ αρχικά ήταν να πολεμήσει με το μέρος των Χετταίων, τάχθηκε με τους Αιγύπτιους.....Τις επόμενες δεκαετίες οι Χετταίοι εκστράτευσαν εναντίον αυτής της συνομοσπονδίας αλλά δεν κατάφεραν να την υποτάξουν. Είναι πιθανόν ο Τρωικός πόλεμος να ήταν εκτεταμένη πολεμική σύγκρουση μεταξύ των Δαναών- Αχαιών και της συνομοσπονδίας αυτής που ανήκε και η πόλη της Τροίας (Ασσούα, κατά τα Χετιτικά αρχεία).। Αυτό συμβαδίζει και με τις αρχαίες αφηγήσεις: αποβίβαση στην Μυσία, εκστρατείες του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου σε Φρυγία και Θράκη.
πιθανές μετακινήσεις των Λαών της Θάλασσας
Σύμφωνα
με την Θάλασσας μετά την καταστροφή της Τροίας, οι Έλληνες λόγω των
ιεροσυλιών που είχαν διαπράξει κατά την διάρκεια του πολέμου της Τροίας,
είχαν προκαλέσει την οργή των Θεών.
Για αυτό πολλά από τα πλοία των Ελλήνων στο ταξίδι του γυρισμού χάθηκαν ή προσάραξαν σε μακρινές χώρες ιδρύοντας πόλεις και εποικίζοντας ακατοίκητα νησιά ή περιοχές. Ίσως βέβαια να μην ήταν ατύχημα ή τιμωρία των Θεών η διασπορά του τεράστιου αυτού στόλου, καθώς είναι επόμενο μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις μετά από σπουδαίες νίκες να διακρίνονται από αλαζονεία και έπαρση που οδηγούν σε νέες επεκτατικές επιθέσεις. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η περίοδος από το 1400 π.χ έως το 1.200 π.χ, είναι μία περίοδος συνεχών και πολλών πολεμικών συγκρούσεων σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου.
Η πιο γνωστή ιστορία περιπλάνησης μετά την Τροία είναι αυτή του Οδυσσέα, υπάρχουν όμως επίσης πολλές ακόμα αναφορές που κάνουν λόγο για τους υπόλοιπους ήρωες και για τις περιπλανήσεις τους.
Σύμφωνα με την «Παλινωδία» του ποιητή του 6ου π.Χ. αιώνα Στησίχορου, όπως αναφέρεται στον «Φαίδρο» του Πλάτωνα, η Ελένη που είχε απαχθεί από τον Πάρη ήταν απλά ένα ομοίωμά της, και η πραγματική Ελένη βρίσκονταν όλο αυτό το διάστημα στην Αίγυπτο, όπου ξανάσμιξε με τον Μενέλαο. Τελικά, ο Μενέλαος επέστρεψε μαζί με την ωραία Ελένη οχτώ χρόνια μετά το πέρας του Τρωικού πολέμου.
Παρομοίως ο Αγαπήνορας γιος του Αργοναύτη Αγκαίου και εγγονός του Λυκούργου, 10ος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας, ιδρυτής και βασιλιάς της Πάφου, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγός των Αρκάδων με 60 πλοία που του παραχώρησε ο Αγαμέμνονας. Φέρεται επίσης να ήταν ανάμεσα στους πολεμιστές που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο. Και το δικό του πλοίο κατά την επιστροφή από την Τροία, παρασύρθηκε στις ακτές της Κύπρου, όπου και έμεινε οριστικά σύμφωνα με τους Όμηρο και Παυσανία ιδρύοντας την Πάφο.
Ένας άλλος ήρωας του Τρωικού πολέμου που ίδρυσε πολλές πόλεις ήταν ο Μόψος, ο οποίος αναφέρεται ως οικιστής της Κολοφώνας. Εκδίωξε τους ντόπιους Κάρες και επέκτεινε την εδαφική επικράτεια της πόλης του. Ο Μόψος ήταν διάσημος μάντης εφόσον κατάφερε να νικήσει στη μαντική τέχνη τον περίφημο μάντη Κάλχα, όταν το πλοίο του δεύτερου πετάχτηκε από την τρικυμία στις ακτές του Κολοφώνα κατά την επιστροφή από την Τροία. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κάλχας και οι σύντροφοί του πήγαν με τα πόδια ως την πόλη αυτή. Εκεί ο Κάλχας συνάντησε τον Μόψο, ήδη γνωστό μάντη. Κοντά στο σπίτι του Μόψου υπήρχε μια συκιά. Ο Κάλχας ρώτησε τον Μόψο πόσα σύκα κάνει και ο Μόψος απάντησε: «Δέκα χιλιάδες και ένα καλάθι και ένα ακόμα σύκο».
Ο Μόψος φέρεται να έχει ιδρύσει και πολλές άλλες πόλεις κυρίως στην
Μικρά Ασία. Όπως η Άσπενδος και η Μοψουεστία ( «Μόψου Εστία») η Παμφυλία ( η οποία ονομαζόταν παλαιότερα «Μοψοπία»), αλλά και η πόλη Μάλλο που ίδρυσε μαζί με τον Αμφίλοχο, γιο του Αμφιαράου, έναν ηγέτη των Αχαιών που προηγουμένως ακολουθούσε τον Κάλχα.
Ο Θεόπομπος αναφέρει ότι η πόλη της Ρόδου πήρε το όνομα της μίας από τις τρεις κόρες του. Οι ιστορικοί Αθήναιος και Πομπώνιος Μέλας αναφέρουν πως ο Μόψος έγινε οικιστής της Φασήλιδος. Τέλος αναφέρεται ότι η Ιεράπολη της Φρυγίας γύρω στο 2ο αι. μ.Χ. έκοψε χάλκινα νομίσματα που έφεραν τη μορφή του Μόψου, με το όνομα του ήρωα χαραγμένο σε αυτά.
Είναι προφανές λοιπόν πως η περίοδος αυτή συνδέεται με μία μεγάλης κλίμακας επέκταση και αποίκηση των φυλών των Ελλήνων σε όλη την Μεσόγειο, οποία επέφερε σίγουρα επέφερε και συγκρούσεις για τις οποίες υπάρχουν πολλές αναφορές.
Εφόσον οι επεκτάσεις αυτές γίνονταν κατά κύριο λόγο δια μέσω θαλάσσης, υποδεικνύουν ανεπτυγμένες ναυτικές δυνάμεις.
Όπως έχω εξάλλου περιγράψει σε προηγούμενο άρθρο μου, ήδη από το 3000 π.χ. τα ταξίδια γίνονται όχι μόνο στην λεκάνη της Μεσογείου, αλλά και πέρα του Ατλαντικού.
Σύμφωνα δε με νεότερη έρευνα του Δρ. Μηνά Τσικριτσή που βασίζεται σε κείμενο του Πλουτάρχου, («Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης»παρ. 941Α-942) , περιγράφεται το ταξίδι των Ελλήνων σε μία ήπειρο η οποία βρίσκονταν «δυτικά των τριών νησιών και βορειοδυτικά της Βρετανίας».
Αυτή η Ήπειρος ήταν η Αμερική, στην οποία αναφέρει ότι κατοικούσαν Έλληνες από παλιά και μετά την αποστολή του Μυκηναΐου Ηρακλή, πιθανόν τον 15ο αιώνα πΧ, αναθερμάνθηκε το ελληνικό στοιχείο που έσβηνε από τις επιμειξίες με τους ντόπιους. Όπως αναφέρει ο κ. Τσικριτσής: «όλα αυτά αποδεικνύονται με αστρονομικά στοιχεία, η επεξεργασία των οποίων έγινε με τη βοήθεια προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών επιβεβαιώνοντας τον χρονολογικό προσδιορισμό του ταξιδιού που περιγράφει ο Πλούταρχος».
Ας δούμε όμως και ποίος ήταν ο Δαναός σύμφωνα με την μυθιστορία, το όνομα του οποίου πήραν οι Δαναοί – Έλληνες.
Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Δαναός ήταν πρόγονος του Περσέα και γιος του βασιλιά της Αιγύπτου Βήλου. Μητέρα του ήταν η κόρη του Νείλου Αγχινόη, και αδελφός του ήταν ο Αίγυπτος.
Στον Δαναό ο Βήλος έδωσε το βασίλειο της Λιβύης, ενώ τον Αίγυπτο τον όρισε διάδοχό του। Από το γάμο τους με πολλές γυναίκες τα δύο αδέλφια απέκτησαν πολλά παιδιά. Πενήντα γιους ο Αίγυπτος, και πενήντα κόρες ο Δαναός. Μετά τον θάνατο του πατέρα τους, τα αδέλφια ήρθαν σε ρήξη, εξαιτίας των επεκτατικών βλέψεων του Αιγύπτου στην πατρική κληρονομιά. Θέλοντας να συμφιλιωθούν, ο Αίγυπτος πρότεινε στον Δαναό να νυμφευθούν οι γιοι του τις πενήντα κόρες του. Ο Δαναός απέρριπτε συστηματικά την πρόταση του αδελφού του να νυμφευθούν οι ανεψιοί του τις πενήντα κόρες του, θεωρώντας τους γάμους ανόσια πράξη. Για να απαλλαγεί από την ασφυκτική επιμονή του αδελφού του και να γλιτώσει από την εκπλήρωση του θανατηφόρου χρησμού, που έλεγε πως θα δολοφονηθεί από γιο του αδελφού του, ο Δαναός αποφάσισε να εγκαταλείψει το βασίλειό του, και να ζητήσει καταφύγιο στην προγονική του κοιτίδα, την Ελλάδα.
Όταν επέστρεψε στο Άργος ο Δαναός εκεί βασίλευε ο Γελάνωρ από τον οποίο ο Δαναός ζήτησε να του παραδώσει την εξουσία, αφού του έκανε γνωστή την καταγωγή του. Ο γέροντας και χωρίς διάδοχο Γελάνωρ έφερε αντιρρήσεις, με την επέμβαση όμως του λαού του Αργους του παρεχώρησε τον θρόνο.
Ένας οιωνός βοήθησε σε αυτό, καθώς την χρονική εκείνη περίοδο ένας λύκος νίκησε ένα ταύρο προστάτη μιας αγέλης βοδιών, που έβοσκε μπροστά στα τείχη. Στην πάλη αυτή νικητής αναδείχθηκε ο λύκος. Οι Αργείοι που είχαν συγκεντρωθεί και παρακολουθούσαν, ταύτισαν τον ταύρο με τον Γελάνορα, και έκριναν ότι ο μοναχικός λύκος αντιπροσώπευε τον ξενόφερτο Δαναό.
Ο Δαναός έχτισε στο Άργος την ακρόπολη με τεράστιους λαξευτούς ογκόλιθους, που ονομάσθηκε Λάρισα από την κόρη του βασιλιά Πελασγού. Στην κορυφή της έχτισε ναό προς τιμήν του Λαρισαίου Διός, όπου τοποθετήθηκε ξόανο (ξύλινο ομοίωμα) του θεού.
Θέσε νόμους, καθιέρωσε την λατρεία της Αθηνάς και τα θεσμοφόρια, και δίδαξε την ναυπήγηση νέου τύπου πλοίων, καταλληλότερων για μακρινά ταξίδια. Η γη του Άργους έγινε πλούσια με τα αρδευτικά έργα που δίδαξαν στους Αργείους ο Δαναός και οι κόρες του. Αύξησαν επίσης τον φυτικό πλούτο, με την καλλιέργεια νέων άγνωστων φυτών που μετέφεραν από την προηγούμενη πατρίδα τους.
Οι Αργείοι, για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους στον ευεργέτη τους Δαναό, τον ενταφίασαν στο κέντρο της αγοράς, και κόσμησαν τον τάφο του με λαμπρό μνημείο το οποίο ονόμασαν «Πλίνθιον», ενώ στους Δελφούς έστησαν ανδριάντα .
Δεν άργησε όμως να καταπλεύσει ο Αίγυπτος με τους πενήντα γιους του και αξίωσε να πραγματοποιηθούν με τη βία οι αιμομικτικοί γάμοι. Ο Δαναός προσποιήθηκε ότι δέχεται. Αφού έγινε κλήρωση για να γνωρίζει ο κάθε νέος ποια νύμφη θα παντρευτεί, ακολούθησαν οι γαμήλιες τελετές.
Τη νύχτα όμως του γάμου ο Δαναός, έδωσε σε κάθε κόρη του ένα εγχειρίδιο με την εντολή να θανατώσουν τους συζύγους στον ύπνο τους. Οι Δαναΐδες υπάκουσαν και πραγματοποίησαν την πατρική διαταγή εκτός από δύο, την Ρόδη (ή Βεβρύκη) σύζυγο του Ιππόλυτου και την Υπερμνήστρα. Από το χέρι του Λυγκέα βρήκε τελικά τον θάνατο ο Δαναός, και έτσι επαληθεύτηκε ο χρησμός του Αιγύπτιου μάντη.
Ο Δαναός όρισε με νόμο στην συνέχεια, οι Αργείοι από Πελασγοί στο εξής να λέγονται Δαναοί, ονομασία που στα Ομηρικά έπη συμπεριλαμβάνει το σύνολο των Ελλήνων της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας τους Έλληνες ως μίαν ολότητα: «κατ’ Ευριπίδην, Πελασγιώτας δ’ ονομασμένους το πριν, Δαναούς καλείσθαι νόμον έθηκαν Ελλάδα».
Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω, είναι προφανές πως οι μετακινήσεις αλλά και οι συγκρούσεις ανάμεσα στους Αχαιούς- Δαναούς (Έλληνες) και στους Αιγυπτίους, περιγράφονται τόσο μέσα από τις μυθολογικές αναφορές, όσο και από αρχαία κείμενα που έφτασαν έως εμάς.
Εάν δε, ευσταθούν οι αναφορές για το τεράστιο μέγεθος του στρατού των Αχαιών- Δαναών που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία της Τροίας (ο μεγαλύτερος στρατός που αναφέρεται εκείνη την εποχή), τότε είναι προφανές πως τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος των «Λαών της θάλασσας», δεν ήταν άλλοι από τους Αχαιούς – Δαναούς.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Χετιτικόν λεξιλόγιον
Γραμματικαί σημειώσεις
Δίγλωσσος Χετιτική και Ασσυριακή επιγραφή
Βανική επιγραφή
Εκ της Χετιτικής επιστολής του Δρουσράττα
Χετιτικά κύρια ονόματα
-----------------------------------------------------------------------------------------
Ετρουσκική, Χιττιτική, Λυκιακή, Λυδική, Καρική, Φρυγική, καθώς και (οι ακαθόριστες ακόμη στην εποχή του) Χουρριτική και Ουραρτιανή ήσαν «Πελασγικές» -ΛΕΛΕΓΕΣ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σουμέριοι Ελληνοαλβανοί (Πελασγοί)! - Forums.gr
www.forums.gr/forum/…/38472-σουμέριοι-ελληνοαλβανοί-πελασγοί
27 Αυγ 2013 - Ο πρώτος που υποστήριξε αυτή τη θεωρία υπήρξε ο Άγγλος αρχαιολόγος L. ... υπήρξε ο ιατροφιλόσοφος και γλωσσολόγος Ιάκωβος Θωμόπουλος. .... Κρήτες, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Πελασγοί» (τόμος Λαοί της
Ανατολής]
-----------------------------------------------------------------------------------------------
http://www.forums.gr/…/38472-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD…
-------------------------------------------------------------------------------------------------
https://www.google.gr/search…
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δαναοί και Πελασγοί οι "άγνωστοι λαοί της θάλασσας"
Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στο μυστήριο των «Λαών της Θάλλασας»
οι οποίοι με τις μαζικές εισβολές τους στις αρχές του 12ου αιώνα π.Χ,
κατέστρεψαν τη Χετιτική αυτοκρατορία, και ταυτόχρονα έγιναν σοβαρή
απειλή για την Αίγυπτο. Τους λαούς αυτούς οι Αιγύπτιοι τους ονόμαζαν «Ξένους» , και έως σήμερα δεν γνωρίζουμε ποιοί ακριβώς ήταν.
Σύμφωνα με ανάγλυφα της Μέντινετ Χαμπού οι «Λαοί της Θάλασσας» (όρος που εισήγαγε το 1881 ο Γάλλος Αιγυπτιολόγος Γκαστόν Μασπέρο), περιγράφονται ως εξής από τους Αιγυπτίους:
Οι Πελεσέτ (Prst), οι Τζεκέρ (Tk,r ), οι Ντενυέν (Dnn) και οι Βεσές (Wss) οι οποίοι φορούσαν περικεφαλαίες με φτερά. Παρόμοιες παραστάσεις υπάρχουν στα ευρήματα της Έγκωμης στην Κύπρο. Οι Σερντέν φορούσαν περικεφαλαίες με κέρατα, όμοιες με απεικονήσει που βρίσκουμε σε αγγεία της Μυκηναϊκής. Οι Σεκελές φορούσαν ταινίες στο μέτωπο, πανοπλίες με κοντές φούστες, και ήταν οπλισμένοι με στρογγυλές ασπίδες, δόρια και σπαθιά.
Σύμφωνα με ανάγλυφα της Μέντινετ Χαμπού οι «Λαοί της Θάλασσας» (όρος που εισήγαγε το 1881 ο Γάλλος Αιγυπτιολόγος Γκαστόν Μασπέρο), περιγράφονται ως εξής από τους Αιγυπτίους:
Οι Πελεσέτ (Prst), οι Τζεκέρ (Tk,r ), οι Ντενυέν (Dnn) και οι Βεσές (Wss) οι οποίοι φορούσαν περικεφαλαίες με φτερά. Παρόμοιες παραστάσεις υπάρχουν στα ευρήματα της Έγκωμης στην Κύπρο. Οι Σερντέν φορούσαν περικεφαλαίες με κέρατα, όμοιες με απεικονήσει που βρίσκουμε σε αγγεία της Μυκηναϊκής. Οι Σεκελές φορούσαν ταινίες στο μέτωπο, πανοπλίες με κοντές φούστες, και ήταν οπλισμένοι με στρογγυλές ασπίδες, δόρια και σπαθιά.
Αιχμάλωτοι των Αιγυπτίων από τους λαούς της Θάλασσας
Από την ενδυμασία και τα πλοία τους αλλά και από επιγραφές που αναφέρουν πως οι «Λαοί της Θάλασσας», έκαναν επιθέσεις από νησιά, οι μελετητές συμπεραίνουν ότι ήταν διάφορα φύλα που είχαν συνάψει συμμαχίες, μεσογειακής προελεύσεως.
Οι
εισβολές αυτές των λαών έγιναν τόσο από ξηράς αλλά κυρίως από θάλασσας,
συνεπώς οι λαοί αυτοί θα πρέπει να διέθεταν πέρα από ισχυρή στρατιωτική
ισχύ και ισχυρές ναυτικές δυνάμεις.
Την ίδια χρονική περίοδο που λαμβάνουν χώρα οι εισβολές των «Λαών της Θάλασσας», έλαβε χώρα και ο Τρωικός πόλεμος. (1)
Στον Τρωικό πόλεμο οι ναυτικές δυνάμεις των Αχαιών - Δαναών (Ελλήνων ) (2) σύμφωνα με Θουκυδίδη αποτελούνταν από 1.200 πλοία. (Οι ναυτικές δυνάμεις περιγράφονται λεπτομερώς, στην β' Ραψωδία της Ιλιάδας ). Ο Ελληνικός στόλος αποτελούνταν από πλοία που προέρχονταν από 28 διαφορετικές περιοχές της Ελλάδος, από την στην Στερεά Ελλάδα έως την Κρήτη. Το σύνολο της εκστρατευτικής δύναμης είναι τεράστιο, καθώς υπολογίζεται σε 70.000 έως 130.000 άντρες. Είναι φυσικό λοιπόν κάποιος να συμπεράνει πως ένας τέτοιος στόλος θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει απειλεί τόσο για την Αίγυπτο όσο και για την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Όπως αναφέρουν Αρχαίες Αιγυπτιακές πηγές για τις οποίες έγινε λόγος παραπάνω, οι «Λαοί της Θάλασσας» ήταν οι:
- Πελεσέτ . Προφανώς πρόκειται περί των Πελασγών (3), αλλά και των Φιλισταίων, οι οποίοι σύμφωνα και με την Βίβλο προέρχονταν από την Μινωική Κρήτη (ιδρυτές της Παλαιστίνης). Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη οι Μινωίτες Κρήτες έφτιαξαν πρώτοι στόλο, έδιωξαν τους πειρατές και τους Κάρες, και εποίκησαν πολλά ακατοίκητα νησιά !! «Μίνως γὰρ παλαίτατος ὧν ἀκοῇ ἴσμεν ναυτικὸν ἐκτήσατο καὶ τῆς νῦν Ἑλληνικῆς θαλάσσης ἐπὶ πλεῖστον ἐκράτησε καὶ τῶν Κυκλάδων νήσων ἦρξέ τε καὶ οἰκιστὴς πρῶτος τῶν πλείστων ἐγένετο, Κᾶρας ἐξελάσας καὶ τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ἡγεμόνας ἐγκαταστήσας• τό τε λῃστικόν, ὡς εἰκός, καθῄρει ἐκ τῆς θαλάσσης ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, τοῦ τὰς προσόδους μᾶλλον ἰέναι αὐτῷ..».
Ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα για την ορθότητα της υπόθεσης είναι, πως οι τοιχογραφίες που έχουν βρεθεί στην Αίγυπτο και παρουσιάζουν Πελεσέτ αιχμαλώτους πολεμιστές που φορούν περικεφαλαία, ίδια με αυτή του Μινωίτη πολεμιστή που είναι χαραγμένη στον Δίσκο της Φαιστού.
Την ίδια χρονική περίοδο που λαμβάνουν χώρα οι εισβολές των «Λαών της Θάλασσας», έλαβε χώρα και ο Τρωικός πόλεμος. (1)
Στον Τρωικό πόλεμο οι ναυτικές δυνάμεις των Αχαιών - Δαναών (Ελλήνων ) (2) σύμφωνα με Θουκυδίδη αποτελούνταν από 1.200 πλοία. (Οι ναυτικές δυνάμεις περιγράφονται λεπτομερώς, στην β' Ραψωδία της Ιλιάδας ). Ο Ελληνικός στόλος αποτελούνταν από πλοία που προέρχονταν από 28 διαφορετικές περιοχές της Ελλάδος, από την στην Στερεά Ελλάδα έως την Κρήτη. Το σύνολο της εκστρατευτικής δύναμης είναι τεράστιο, καθώς υπολογίζεται σε 70.000 έως 130.000 άντρες. Είναι φυσικό λοιπόν κάποιος να συμπεράνει πως ένας τέτοιος στόλος θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει απειλεί τόσο για την Αίγυπτο όσο και για την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Όπως αναφέρουν Αρχαίες Αιγυπτιακές πηγές για τις οποίες έγινε λόγος παραπάνω, οι «Λαοί της Θάλασσας» ήταν οι:
- Πελεσέτ . Προφανώς πρόκειται περί των Πελασγών (3), αλλά και των Φιλισταίων, οι οποίοι σύμφωνα και με την Βίβλο προέρχονταν από την Μινωική Κρήτη (ιδρυτές της Παλαιστίνης). Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη οι Μινωίτες Κρήτες έφτιαξαν πρώτοι στόλο, έδιωξαν τους πειρατές και τους Κάρες, και εποίκησαν πολλά ακατοίκητα νησιά !! «Μίνως γὰρ παλαίτατος ὧν ἀκοῇ ἴσμεν ναυτικὸν ἐκτήσατο καὶ τῆς νῦν Ἑλληνικῆς θαλάσσης ἐπὶ πλεῖστον ἐκράτησε καὶ τῶν Κυκλάδων νήσων ἦρξέ τε καὶ οἰκιστὴς πρῶτος τῶν πλείστων ἐγένετο, Κᾶρας ἐξελάσας καὶ τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ἡγεμόνας ἐγκαταστήσας• τό τε λῃστικόν, ὡς εἰκός, καθῄρει ἐκ τῆς θαλάσσης ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, τοῦ τὰς προσόδους μᾶλλον ἰέναι αὐτῷ..».
Ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα για την ορθότητα της υπόθεσης είναι, πως οι τοιχογραφίες που έχουν βρεθεί στην Αίγυπτο και παρουσιάζουν Πελεσέτ αιχμαλώτους πολεμιστές που φορούν περικεφαλαία, ίδια με αυτή του Μινωίτη πολεμιστή που είναι χαραγμένη στον Δίσκο της Φαιστού.

- Τζεκέρ. Όνομα παραπλήσιο με των Τευκρών (ακόλουθοι του Τεύκρου, αδελφού του Αιαντα οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο), αλλά και των Τρώων.- Ντενυέν . Επίσης παραπλήσιο όνομα των Δαναών,- Σεκελές... Προφανώς Ίωνες Σικελοί.
Οι
Χετταίοι επίσης κάνουν αναφορές σε ένα μεγάλο βασίλειο στα δυτικά του
Αιγαίου, το ονόμαζαν «Αχιγιάβα» (κοινή ρίζα με το Αχαιός , χώρα των
Αχαιών), του οποίου ο βασιλιάς αναφέρουν ήταν ισοδύναμος του Χετταίου
βασιλιά. Επίσης, γίνεται λόγος και για μια συνομοσπονδία πόλεων (Ασσούα,
πιθανή σχέση με τον αρχαίο ελληνικό όρο Ασία) στη βορειοδυτική Μικρά
Ασία και την απέναντι Θρακική ακτή, στην οποία ανήκει και η πόλη
Ιουλούσα.( Οι μελετητές θεωρούν ότι πρόκειται για την Τροία).
Σε ένα Χεττιτικό κείμενο αναφέρεται ως βασιλιάς της κάποιος Αλακάσαντου, όνομα που πιθανόν αναφέρεται στον γιο του Πριάμου Πάρη, που ονομάζονταν και Αλέξανδρος. Σε κάποιο άλλο κείμενο (περίπου 1250 π.Χ.) που διασώζεται αποσπασματικά και απευθύνεται στον βασιλιά των Αχαιών (Αχιγιάβα), αναφέρει ότι στην περιοχή της Τροίας είχαν εμπλακεί δυνάμεις και των δύο μεγάλων βασιλείων.
Η συνομοσπονδία των πόλεων στην οποία ανήκε η Τροία κατά την Χετταιο-Αιγυπτιακή μάχη στο Καντές της σημερινής Συρίας (περίπου 1240-1210 π.χ), ενώ αρχικά ήταν να πολεμήσει με το μέρος των Χετταίων, τάχθηκε με τους Αιγύπτιους.....Τις επόμενες δεκαετίες οι Χετταίοι εκστράτευσαν εναντίον αυτής της συνομοσπονδίας αλλά δεν κατάφεραν να την υποτάξουν. Είναι πιθανόν ο Τρωικός πόλεμος να ήταν εκτεταμένη πολεμική σύγκρουση μεταξύ των Δαναών- Αχαιών και της συνομοσπονδίας αυτής που ανήκε και η πόλη της Τροίας (Ασσούα, κατά τα Χετιτικά αρχεία).। Αυτό συμβαδίζει και με τις αρχαίες αφηγήσεις: αποβίβαση στην Μυσία, εκστρατείες του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου σε Φρυγία και Θράκη.
॥

Για αυτό πολλά από τα πλοία των Ελλήνων στο ταξίδι του γυρισμού χάθηκαν ή προσάραξαν σε μακρινές χώρες ιδρύοντας πόλεις και εποικίζοντας ακατοίκητα νησιά ή περιοχές. Ίσως βέβαια να μην ήταν ατύχημα ή τιμωρία των Θεών η διασπορά του τεράστιου αυτού στόλου, καθώς είναι επόμενο μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις μετά από σπουδαίες νίκες να διακρίνονται από αλαζονεία και έπαρση που οδηγούν σε νέες επεκτατικές επιθέσεις. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η περίοδος από το 1400 π.χ έως το 1.200 π.χ, είναι μία περίοδος συνεχών και πολλών πολεμικών συγκρούσεων σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου.
Η πιο γνωστή ιστορία περιπλάνησης μετά την Τροία είναι αυτή του Οδυσσέα, υπάρχουν όμως επίσης πολλές ακόμα αναφορές που κάνουν λόγο για τους υπόλοιπους ήρωες και για τις περιπλανήσεις τους.
Ο στόλος
του Μενέλαου για παράδειγμα παρασυρμένος από τους ανέμους πέρασε από την
Κρήτη, την Κύπρο, την Φοινίκη, την Λιβύη και την Αίγυπτο. Τα πέντε
εναπομείναντα πλοία ήταν αδύνατο να επιστρέψουν λόγω των έντονων ανέμων.
Ο Μενέλαος έμαθε τελικά από τον θαλάσσιο θεό Πρωτέα, ποιες θυσίες
έπρεπε να κάνει στους οργισμένους Θεούς για να του επιτραπεί η επιστροφή
του στην πατρίδα. «Καὶ τὸν ἀπείκασε ὁ ξανθὸς Μενέλαος σὰ μιλοῦσε,
καὶ τοὺς φωνάζει καὶ λαλεῖ μὲ φτερωμένα λόγια• “Ποιός ἄνθρωπος, παιδάκια
μου, μετριέται μὲ τὸ Δία; ἀθάνατοί 'ναι οἱ πύργοι του καὶ τὰ καλά του
ἐκείνου• θνητὸς μονάχα στὰ καλὰ μ' ἐμένανε μετριέται, ἢ κι ὄχι• τὶ μὲ
πάθια μου καὶ μὲ πολλὰ ταξίδια μὲς στὰ καράβια τά 'φερα χρόνους ὀχτὼ
γυρνώντας• Κύπρο, Φοινίκη διάβηκα, Αἴγυπτο, Αἰθιοπία, καὶ Σιδονιῶτες κι
Ἐρεμπούς, καὶ τῆς Λιβύας τὴ χώρα...» Ραψωδια δ 80-85στιχοι.
Σύμφωνα με την «Παλινωδία» του ποιητή του 6ου π.Χ. αιώνα Στησίχορου, όπως αναφέρεται στον «Φαίδρο» του Πλάτωνα, η Ελένη που είχε απαχθεί από τον Πάρη ήταν απλά ένα ομοίωμά της, και η πραγματική Ελένη βρίσκονταν όλο αυτό το διάστημα στην Αίγυπτο, όπου ξανάσμιξε με τον Μενέλαο. Τελικά, ο Μενέλαος επέστρεψε μαζί με την ωραία Ελένη οχτώ χρόνια μετά το πέρας του Τρωικού πολέμου.
Παρομοίως ο Αγαπήνορας γιος του Αργοναύτη Αγκαίου και εγγονός του Λυκούργου, 10ος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας, ιδρυτής και βασιλιάς της Πάφου, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγός των Αρκάδων με 60 πλοία που του παραχώρησε ο Αγαμέμνονας. Φέρεται επίσης να ήταν ανάμεσα στους πολεμιστές που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο. Και το δικό του πλοίο κατά την επιστροφή από την Τροία, παρασύρθηκε στις ακτές της Κύπρου, όπου και έμεινε οριστικά σύμφωνα με τους Όμηρο και Παυσανία ιδρύοντας την Πάφο.
Ένας άλλος ήρωας του Τρωικού πολέμου που ίδρυσε πολλές πόλεις ήταν ο Μόψος, ο οποίος αναφέρεται ως οικιστής της Κολοφώνας. Εκδίωξε τους ντόπιους Κάρες και επέκτεινε την εδαφική επικράτεια της πόλης του. Ο Μόψος ήταν διάσημος μάντης εφόσον κατάφερε να νικήσει στη μαντική τέχνη τον περίφημο μάντη Κάλχα, όταν το πλοίο του δεύτερου πετάχτηκε από την τρικυμία στις ακτές του Κολοφώνα κατά την επιστροφή από την Τροία. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κάλχας και οι σύντροφοί του πήγαν με τα πόδια ως την πόλη αυτή. Εκεί ο Κάλχας συνάντησε τον Μόψο, ήδη γνωστό μάντη. Κοντά στο σπίτι του Μόψου υπήρχε μια συκιά. Ο Κάλχας ρώτησε τον Μόψο πόσα σύκα κάνει και ο Μόψος απάντησε: «Δέκα χιλιάδες και ένα καλάθι και ένα ακόμα σύκο».
Επαληθεύθηκε ότι ο Μόψος είχε δίκιο. Τότε ο Μόψος ρώτησε τον Κάλχα: «Η γουρούνα που βλέπεις εδώ πόσα γουρουνάκια έχει στην κοιλιά της και πότε θα τα γεννήσει;» Ο Κάλχας απάντησε «8».
Ο Μόψος τον πληροφόρησε τότε ότι έκανε λάθος: τα μικρά ήταν εννέα, όλα
αρσενικά, και η γουρούνα θα τα γεννούσε στις 6 η ώρα της επόμενης
ημέρας, όπως και έγινε. Ο Κάλχας λυπήθηκε τόσο από την ήττα του, ώστε
πέθανε από τη λύπη του ή αυτοκτόνησε. Ο παραπάνω μύθος διαδόθηκε μέχρι
τη Συρία και τη Φοινίκη.
Ο Μόψος φέρεται να έχει ιδρύσει και πολλές άλλες πόλεις κυρίως στην
Μικρά Ασία. Όπως η Άσπενδος και η Μοψουεστία ( «Μόψου Εστία») η Παμφυλία ( η οποία ονομαζόταν παλαιότερα «Μοψοπία»), αλλά και η πόλη Μάλλο που ίδρυσε μαζί με τον Αμφίλοχο, γιο του Αμφιαράου, έναν ηγέτη των Αχαιών που προηγουμένως ακολουθούσε τον Κάλχα.
Ο Θεόπομπος αναφέρει ότι η πόλη της Ρόδου πήρε το όνομα της μίας από τις τρεις κόρες του. Οι ιστορικοί Αθήναιος και Πομπώνιος Μέλας αναφέρουν πως ο Μόψος έγινε οικιστής της Φασήλιδος. Τέλος αναφέρεται ότι η Ιεράπολη της Φρυγίας γύρω στο 2ο αι. μ.Χ. έκοψε χάλκινα νομίσματα που έφεραν τη μορφή του Μόψου, με το όνομα του ήρωα χαραγμένο σε αυτά.
Είναι προφανές λοιπόν πως η περίοδος αυτή συνδέεται με μία μεγάλης κλίμακας επέκταση και αποίκηση των φυλών των Ελλήνων σε όλη την Μεσόγειο, οποία επέφερε σίγουρα επέφερε και συγκρούσεις για τις οποίες υπάρχουν πολλές αναφορές.
Εφόσον οι επεκτάσεις αυτές γίνονταν κατά κύριο λόγο δια μέσω θαλάσσης, υποδεικνύουν ανεπτυγμένες ναυτικές δυνάμεις.
Όπως έχω εξάλλου περιγράψει σε προηγούμενο άρθρο μου, ήδη από το 3000 π.χ. τα ταξίδια γίνονται όχι μόνο στην λεκάνη της Μεσογείου, αλλά και πέρα του Ατλαντικού.
Σύμφωνα δε με νεότερη έρευνα του Δρ. Μηνά Τσικριτσή που βασίζεται σε κείμενο του Πλουτάρχου, («Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης»παρ. 941Α-942) , περιγράφεται το ταξίδι των Ελλήνων σε μία ήπειρο η οποία βρίσκονταν «δυτικά των τριών νησιών και βορειοδυτικά της Βρετανίας».
Αυτή η Ήπειρος ήταν η Αμερική, στην οποία αναφέρει ότι κατοικούσαν Έλληνες από παλιά και μετά την αποστολή του Μυκηναΐου Ηρακλή, πιθανόν τον 15ο αιώνα πΧ, αναθερμάνθηκε το ελληνικό στοιχείο που έσβηνε από τις επιμειξίες με τους ντόπιους. Όπως αναφέρει ο κ. Τσικριτσής: «όλα αυτά αποδεικνύονται με αστρονομικά στοιχεία, η επεξεργασία των οποίων έγινε με τη βοήθεια προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών επιβεβαιώνοντας τον χρονολογικό προσδιορισμό του ταξιδιού που περιγράφει ο Πλούταρχος».
Ας δούμε όμως και ποίος ήταν ο Δαναός σύμφωνα με την μυθιστορία, το όνομα του οποίου πήραν οι Δαναοί – Έλληνες.
Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Δαναός ήταν πρόγονος του Περσέα και γιος του βασιλιά της Αιγύπτου Βήλου. Μητέρα του ήταν η κόρη του Νείλου Αγχινόη, και αδελφός του ήταν ο Αίγυπτος.
Στον Δαναό ο Βήλος έδωσε το βασίλειο της Λιβύης, ενώ τον Αίγυπτο τον όρισε διάδοχό του। Από το γάμο τους με πολλές γυναίκες τα δύο αδέλφια απέκτησαν πολλά παιδιά. Πενήντα γιους ο Αίγυπτος, και πενήντα κόρες ο Δαναός. Μετά τον θάνατο του πατέρα τους, τα αδέλφια ήρθαν σε ρήξη, εξαιτίας των επεκτατικών βλέψεων του Αιγύπτου στην πατρική κληρονομιά. Θέλοντας να συμφιλιωθούν, ο Αίγυπτος πρότεινε στον Δαναό να νυμφευθούν οι γιοι του τις πενήντα κόρες του. Ο Δαναός απέρριπτε συστηματικά την πρόταση του αδελφού του να νυμφευθούν οι ανεψιοί του τις πενήντα κόρες του, θεωρώντας τους γάμους ανόσια πράξη. Για να απαλλαγεί από την ασφυκτική επιμονή του αδελφού του και να γλιτώσει από την εκπλήρωση του θανατηφόρου χρησμού, που έλεγε πως θα δολοφονηθεί από γιο του αδελφού του, ο Δαναός αποφάσισε να εγκαταλείψει το βασίλειό του, και να ζητήσει καταφύγιο στην προγονική του κοιτίδα, την Ελλάδα.
Με τις
οδηγίες της Αθηνάς ναυπήγησε πρώτος μια πεντηκόντορο (πενηντάκωπο πλοίο)
την Δαναΐδα, και παίρνοντας τις κόρες του αναχώρησε με προορισμό το
Λιμάνι του Άργους. Έτσι εκπληρώθηκε και η προφητεία που είχε δώσει ο
Προμηθεύς στην πρόγονο του Δαναού Ιώ: «Πέμπτη μετά από αυτόν (τον
Έπαφο) γενιά γυναικεία, με τις πενήντα κόρες πάλι στο Άργος αθέλητά της
θα’ ρθη, των ξαδέρφων γάμο συγγενικό για να ξεφύγει κι αυτοί
φρενιασμένοι από τον πόθο, σαν τα γεράκια θα ριχτούν ξοπίσω σε
περιστέρες, κυνηγώντας γάμους αταίριαστους.»
Όταν επέστρεψε στο Άργος ο Δαναός εκεί βασίλευε ο Γελάνωρ από τον οποίο ο Δαναός ζήτησε να του παραδώσει την εξουσία, αφού του έκανε γνωστή την καταγωγή του. Ο γέροντας και χωρίς διάδοχο Γελάνωρ έφερε αντιρρήσεις, με την επέμβαση όμως του λαού του Αργους του παρεχώρησε τον θρόνο.
Ένας οιωνός βοήθησε σε αυτό, καθώς την χρονική εκείνη περίοδο ένας λύκος νίκησε ένα ταύρο προστάτη μιας αγέλης βοδιών, που έβοσκε μπροστά στα τείχη. Στην πάλη αυτή νικητής αναδείχθηκε ο λύκος. Οι Αργείοι που είχαν συγκεντρωθεί και παρακολουθούσαν, ταύτισαν τον ταύρο με τον Γελάνορα, και έκριναν ότι ο μοναχικός λύκος αντιπροσώπευε τον ξενόφερτο Δαναό.
Ο Δαναός έχτισε στο Άργος την ακρόπολη με τεράστιους λαξευτούς ογκόλιθους, που ονομάσθηκε Λάρισα από την κόρη του βασιλιά Πελασγού. Στην κορυφή της έχτισε ναό προς τιμήν του Λαρισαίου Διός, όπου τοποθετήθηκε ξόανο (ξύλινο ομοίωμα) του θεού.
Θέσε νόμους, καθιέρωσε την λατρεία της Αθηνάς και τα θεσμοφόρια, και δίδαξε την ναυπήγηση νέου τύπου πλοίων, καταλληλότερων για μακρινά ταξίδια. Η γη του Άργους έγινε πλούσια με τα αρδευτικά έργα που δίδαξαν στους Αργείους ο Δαναός και οι κόρες του. Αύξησαν επίσης τον φυτικό πλούτο, με την καλλιέργεια νέων άγνωστων φυτών που μετέφεραν από την προηγούμενη πατρίδα τους.
Οι Αργείοι, για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους στον ευεργέτη τους Δαναό, τον ενταφίασαν στο κέντρο της αγοράς, και κόσμησαν τον τάφο του με λαμπρό μνημείο το οποίο ονόμασαν «Πλίνθιον», ενώ στους Δελφούς έστησαν ανδριάντα .
Δεν άργησε όμως να καταπλεύσει ο Αίγυπτος με τους πενήντα γιους του και αξίωσε να πραγματοποιηθούν με τη βία οι αιμομικτικοί γάμοι. Ο Δαναός προσποιήθηκε ότι δέχεται. Αφού έγινε κλήρωση για να γνωρίζει ο κάθε νέος ποια νύμφη θα παντρευτεί, ακολούθησαν οι γαμήλιες τελετές.
Τη νύχτα όμως του γάμου ο Δαναός, έδωσε σε κάθε κόρη του ένα εγχειρίδιο με την εντολή να θανατώσουν τους συζύγους στον ύπνο τους. Οι Δαναΐδες υπάκουσαν και πραγματοποίησαν την πατρική διαταγή εκτός από δύο, την Ρόδη (ή Βεβρύκη) σύζυγο του Ιππόλυτου και την Υπερμνήστρα. Από το χέρι του Λυγκέα βρήκε τελικά τον θάνατο ο Δαναός, και έτσι επαληθεύτηκε ο χρησμός του Αιγύπτιου μάντη.
Ο Δαναός όρισε με νόμο στην συνέχεια, οι Αργείοι από Πελασγοί στο εξής να λέγονται Δαναοί, ονομασία που στα Ομηρικά έπη συμπεριλαμβάνει το σύνολο των Ελλήνων της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας τους Έλληνες ως μίαν ολότητα: «κατ’ Ευριπίδην, Πελασγιώτας δ’ ονομασμένους το πριν, Δαναούς καλείσθαι νόμον έθηκαν Ελλάδα».
Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω, είναι προφανές πως οι μετακινήσεις αλλά και οι συγκρούσεις ανάμεσα στους Αχαιούς- Δαναούς (Έλληνες) και στους Αιγυπτίους, περιγράφονται τόσο μέσα από τις μυθολογικές αναφορές, όσο και από αρχαία κείμενα που έφτασαν έως εμάς.
Εάν δε, ευσταθούν οι αναφορές για το τεράστιο μέγεθος του στρατού των Αχαιών- Δαναών που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία της Τροίας (ο μεγαλύτερος στρατός που αναφέρεται εκείνη την εποχή), τότε είναι προφανές πως τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος των «Λαών της θάλασσας», δεν ήταν άλλοι από τους Αχαιούς – Δαναούς.
Παραπομπές:
(1). Από διαφορετικούς συγγραφείς έχουν διατυπωθεί διαφορετικά έτη: κατά τον Έφορο από την Κύμη το 1135 π.Χ, τον Σωσίβιο το 1172 π.Χ, τον Ερατοσθένη το 1184/83 π.Χ, τον Τιμαίο ο 1193 π.Χ, το Πάριο χρονικό το 1209 π.Χ ή τον Ηρόδοτο το 1250 π.Χ."
(2). Οι Έλληνες στα Ομηρικά έπη καλούνται «Δαναοί» («φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες») και «Αργείοι» και «Αχαιοί» και η λέξη «Έλληνες» αναφέρεται μόνο στον κατάλογο των νέων (Β΄ 684), δηλαδή με την στενή έννοια, σήμαινε τους κατοίκους του κράτους του Πηλέα της Θεσσαλικής Ελλάδος. Εμφανίζεται η λέξη «Πανέλληνες» (Β530) που προφανώς σημαίνει το σύνολο των Ελλήνων. Η λέξη Πανέλληνες που δηλώνει όλο το Ελληνικό γένος συναντάται πρώτη φορά στον Ησίοδο τον Ζ’ π.Χ. αιώνα (Έργα 528) και στον Αρχίλοχο (απ. 52). Κατά τις αρχές του ΣΤ΄ αιώνα υπήρχε ο όρος Έλληνες σε κοινή χρήση σημαίνοντας το σύνολο των Ελλήνων εφόσον προτού του 580 είχε επικρατήσει η λέξη «Ελλανοδίκαι» που δήλωνε τους κριτές των Ολυμπιακών αγώνων.(3). Οι Πελασγοί είναι ένα από τα αυτόχθονα προελληνικά φύλα , γενάρχης των οποίων ήταν ο Πελασγός.
(1). Από διαφορετικούς συγγραφείς έχουν διατυπωθεί διαφορετικά έτη: κατά τον Έφορο από την Κύμη το 1135 π.Χ, τον Σωσίβιο το 1172 π.Χ, τον Ερατοσθένη το 1184/83 π.Χ, τον Τιμαίο ο 1193 π.Χ, το Πάριο χρονικό το 1209 π.Χ ή τον Ηρόδοτο το 1250 π.Χ."
(2). Οι Έλληνες στα Ομηρικά έπη καλούνται «Δαναοί» («φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες») και «Αργείοι» και «Αχαιοί» και η λέξη «Έλληνες» αναφέρεται μόνο στον κατάλογο των νέων (Β΄ 684), δηλαδή με την στενή έννοια, σήμαινε τους κατοίκους του κράτους του Πηλέα της Θεσσαλικής Ελλάδος. Εμφανίζεται η λέξη «Πανέλληνες» (Β530) που προφανώς σημαίνει το σύνολο των Ελλήνων. Η λέξη Πανέλληνες που δηλώνει όλο το Ελληνικό γένος συναντάται πρώτη φορά στον Ησίοδο τον Ζ’ π.Χ. αιώνα (Έργα 528) και στον Αρχίλοχο (απ. 52). Κατά τις αρχές του ΣΤ΄ αιώνα υπήρχε ο όρος Έλληνες σε κοινή χρήση σημαίνοντας το σύνολο των Ελλήνων εφόσον προτού του 580 είχε επικρατήσει η λέξη «Ελλανοδίκαι» που δήλωνε τους κριτές των Ολυμπιακών αγώνων.(3). Οι Πελασγοί είναι ένα από τα αυτόχθονα προελληνικά φύλα , γενάρχης των οποίων ήταν ο Πελασγός.
Οι Πελασγοι
Τι γράφουν οι αρχαίοι συγγραφείς.
Ησίοδος « Τον Πελασγών αυτοχθονα»
Διονυσος Αλικαρνασσευς « Τον Πελασγον το γενος..εκ πελοπονησου το αρχαιον (Ρωμ.Αρχ. Ι 17)
Σκυμνος « Γηγενεες οι Πελασγοι του ελλησποντου» (Περιπλους, G Graeci Min. 615)
Αισχυλος « του γηγενους γαρ ειμι εγω παλαιχθονος – ινις πελασγος, τησδε γης αρχηγετης» Ικετες 250
Ομιλει ο βασιλιας του Αργους, ο οποιος διευκρινιζει ότι οριζει ολη την χωρα ως τον Στρυμωνα, περιλαμβανωμενον «την Περραιβων χθονα, Πινδον τε τα` επεκεινα, Παιονον πελας»
Ηροδοτος «Οι Πελασγοι είναι αυτοχθονες» ( 157 και VIII 44)
Στραβων «Αυτοχθονες οι πελασγοι (VII 327)
Αστος (Σαμιος ποιητης του Ζ` π.χ αιωνα )»Αντιθεων δε Πελασγον εν υψικομισα ορεσι/ γαια μελαιν` ανεδωκεν , ινα θνητων γεννος ειη «
Ο Ομηρος αναφερει τους πελασγους ως αρχαιους κατοικου της Ελλαδας (Ιλ. Β 6, 81) της Μ. Ασιας (Ιλ.Β840,Ι 429) και της Κρητης (Οδ. ΙΘ 77). Τους εντοπιζει κατά την εποχη του, στην Λαρισα (Ιλ. Β840) ως «διους» μικρασιατες συμαχους τον Τρωων (Κ 429) , στην Κρητη οπου συμβιωνουν με αχαιους, Ετεοκρητες , Κυδωνες, Δωριεις (Οδ. Τα. 177) . Ο Αχιλλευς επικαλειτε τον «Δωδωναιον Πελασγικον Δια» (Ιλ. Π 233-34). Γιατι αραγε??
Η επικλησης αυτή , όπως και η συμβιωσης των Πελασγων με τα αλλα ελληνικα φυλα απλα πιστοποιει την ελληνικοτητα τους. Ο Αχιλλευς, αν ηταν απογονος ξενων εισβολεων κατακτητων, δεν θα απευθυνοτανε στον Θεο τον κατακτηθεντων! Τοσο απλα !
Παυσανιας «Οι Πελασγοι ησαν παναρχαιοι, γηγενεις, αυτοχθονες, με κοιτιδα την Αρκαδια και ζουσαν σ` ολο τον ελληνικο χωρο ( Η 1) . Σε αυτό σμφωνει και ο Ησιοδος, κατά τον οποιον ο «πρωτος Πελασγος» (αρα υπηρξαν και αλλοι ομωνθμοι) ηταν ο της Αρκαδιας, αυτοχθων και γεναρχης ολων τον Πελασγων.
Ο μυθος αναφερει ότι οι εγγονοι του Πεσγου ιδρυσαν πενηντα πολεις, ενώ οι επισης εγγονοι του Θεσπρωτος , Φθιος, και Οινοτρος , εποικησαν αντιστοιχως την Θεσπρωτια, την φθιωτιδα, (οπυ και οι Ελληνες του Αχιλεως) αι την ΝΔ Ιταλια .Ετσι διαιωνιζεται το γεγονος της εξαπλωσεως των Πελασγων στην Ελλαδα και περα απ` αυτην.
Ο Πελασγος , κατά τον Αρκαδικο μυθο που αναφερει ο Απολονιος ο Ροδιος «ανεδυθη από την Γη» και εγινε γεναρχης των ανθρωπων «πριν από την εμφανιση της Σεληνης. Γι` αυυτο οι Αρκαδες εθεωρουνται «οι αρχαιοτατοι των ανθρωπων» και εκαλουνται «Προσεληνοι» η προσεληναιοι. Κατ` αλλην παραδοσιν ο Πελασγος ηταν θιος του Διος και της Νιοβης.
Ο Παυσανιας (Αρκαδικα 1-5) Πελασγικο Θεο , αφου αναφερει την γηγενειαν του Πελασγου , προσθετει ότι αυτος διδαξε στους ανθρωπους, να κτιζουν σπιτια και να φτιαχνουν ενδυματα, ενώ εως τοτε ζουσανε σε σπηλαια και φορουσανε προβιες- αρα αναφερεται σε παναρχαια χρονια .
Συνεχιζοντας , εξιστορει ότι ο υιος του Πελασγου και της Μελιβσιας η της Κυλληνης, ηταν ο Λυκαων, ο οποιος ιδρυσε την πρωτη πολι στον κοσμο, την Λυκοσουρα, στο ορος Λθκαιον του οποιου η κορυφη λεγεται Ολυμπος ( Παυσανιας Αρκαδικα 38 ).
Εκει λατρευοταν ο Λθκαιος Ζευς ο οποιος ανετραφη στην περιοχη Κρητεα της Αρκαδιας ( Παυς. Αρκ. 38 , 6 και «Υμνος Διος « Καλλιμαχου). Συμφωνος προς τους οπαδους αυτης της παραδοσεως , η αναγωγη της καταγωγης του Διος στην κρητη, οφειλεται σε παρεξηγηση που προηλθε από την αναφορα στην Κρητεα.
Ο Λυκαω ειχε πενηντα γιους που ιδρυσαν ο καθενας από μια πολι , δινοντας της ο καθενας το ονομα του. Διαδοχος του Λυκαονος ηταν ο γυος του ο Νυκτιμος, επι του οποιου συνεβη ο κατακλυσμος του Δευκαλιωνος. Οι Πελασγοι λοιπον είναι προκατακλυσμιαιοι.
Ο Πελασγος ειχε δυο θυγατερες , την Διην και την Καλλιστω. Από την δευτερη, γεννηθηκε ο Αρκας, που δαδεχθηκε τον Νυκτιμον και από τον οποιον η ως τοτε Πελασγια , μετονομασθηκε σε Αρκαδια. Αυτος διδαξε την καλλιεργεια των δημητριακων και την παρασκευη αρτου. Επισης εμαθε στους ανθρωπους να γνεθουν και να υφαινουν (Παυσανιας & 1,6 και 4 , 2-4 ). Οι Πελασγοι – Αρκαδες
Εποικισαν το Λατιο, οπου εγκατασταθηκαν στον Παλατινο λοφο (Παυσανιας 1,3).
Παροποιες παραδοσεις για πελασγους κατοικους και βασιλεις αναφερονται στην Αργολιδα οπου ο πελασγος Ιναχος , ιδρυσε δυναστεια η οποια δθηρκεσε 484 ετη. Τον Ιναχο διαδεχτηκε ο Φορωνευς που συναθροισε πολλους κατοικους οικισμων σε πολι, το λεγομενον «αστυ Φωρονικον», τους εδωσε νομους και θρησκεια και ιδρυσε ναο της Ηρας. Ακολουθησε ο Απις, ο οποιος κυριαρχησε σ` ολη την Πελοποννησο που απεκληθη Απια πριν παρει το μετεπειτα ονομα της.
Τον διαδεχθηκε ο Ατγος, απ` οπου Αργος και Αργολις, και αυτόν οι υιοι του Φορβας και Τιρυνθος ιδρυτης της Τιρυνθου. Ακουλουθησαν ο Τριωψ, ο Ιασος και ο Αγηνωρ που εποικησε τα παραλια της Συριας, τα οποια από τον υιο του Φοινικα, ονομασθηκαν Φοινικη. Αλλα παιδια του ηταν ο Καδμος ( που ιδρυσε τις Βοιοτικες Θηβες) ο Κιλιξ ( που ιδρυσε την κιλικια) και η Ευρωπη που παντρευτηκε τον βασιλια της Κρητης Ασρτεριωνα και εδωσε το ονοματης στην γηραια ηπειρο. Όλα δειχνουν ότι οι Πελασγοι, γηγενεις της Ελλαδος, απλωνονταν σε ολοενα και ευρυτερους χωρους, προς ολες της κατευθηνσης.
Για αυτό και ο Στραβων γραφει «ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΜΕΓΑ ΕΘΝΟΣ» (ΙΒ 620 –21)
Οι Πελασγοι αναφερονται ως αυτοχθονες στην :
- Πελοποννησο (Πελασγος- Αρκαδιας – Στραβων Ε , β Διον. Αλικαρνασευς Ι 17
- Αττικη (Ηροδοτος 157 . Στραβωνας Ε β)
- Ηπειρο (Ιλιαδα Π 233)
- Θεσσαλια ( Στραβωνας Ε β)
- Μακεδονια (Αισχυλου Ικετιδες 250)
- Χαλκιδικη (Θουκιδηδης Δ 109)
- Λημνο Ιμβρο (Στραβ. Ε β- Ηροδοτος V 26)
- Κυκλαδες ( VII 95)
- Λεσβο (Στραβωνας Ε β)
- Σαμοθρακη ( Ηροδοτος ΙΙ 51)
- Κρητη ( Οδυς. Τα 175 )
- Μ. Ασια ( Ιλιαδα Β 840 , Ηροδοτος VII 95)
- Ελλησποντο (Ηροδ. Ι 57)
- Ιωνια ( Ηρωδ. VII 95)
Παντου ταυτιζονται με τους Ελληνες, οι οποιοι θεωρουνται μετεξελιξης των Πελασγων Λ.χ
- Στην Πελοποννησο οι Πελασγοι μετωνομασθησαν σε Δαναους (Στραβ. Ε Β- ) και Ιωνες (Ηροδ. VII94)
- Στην Αττικη, οι κατοικοι υπερηφανευωνται ως καταγομενοι από τους Πελασγους.
- Στις Κυκλαδες οι Πελασσγοι μετωονομασθησαν σε Ιωνες (Ηροδ. VII 95 )
Ότι οι Πελασγοι ησαν απλωμενοι σε ολο το νοτιο τμημα της Ελληνικης και στο δυτικο- βόρειο- νοτιο της Μ Ασιατικης χερσονησου και στα νησια που τις περιβαλουν συναγεται και από τα τοπονυμια. Λαρισα λ.χ είναι η πελασγικη ονομασια για τις ακροπολεις. Το βρισκουμε όμως στην Θεσσαλια. Αττικη, Αργολιδα, Ηλιδα, Κρητη, Τρωαδα, Αιολια, Λυδια. Η κρητικη Λαρισα αποροφηθηκε αργοτερα από την Ιεραπυτνα ( Ιεραπετρα Στραβ. 440) Η Κρεμαστη Λαρισα λεγοταν και Λαρισα Πελασγια
( Στραβ. 445). Η Λαρισα ηταν θυγατερα του πελασγου (Παυς. 2.24.1)
Η Εφυρα επισης είναι το Πελασγικο ονομα της προαχαικης Κορινθου, αλλα και πολεων στην Θεσσαλια (Κρανων- Στρ. 338-442) στην Δωδωνη ( Πινδαρος Νεμ. 7, 37) στην Αιτωλια (Στρ. 338), στην Ηλιδα.
Ολοκληρος ο Αιγαιακος – Περιαιγαιακος χωρος λοιπον κατοικηθηκε από γηγενεις Πελασγους , από τους οποιους με το περασμα των χιλιετιων διαμορφωθηκαν, διαφοροποιουμενα, τα διαφορα ελληνικα φυλα. Ο Μενεκρατης ο Ελαιτης ( καμια σχεση με τον γνωστο του φορουμ, μα τελειως καμια)γραφει ότι
«την παραλιαν την νυν Ιωνικην πασαν από Μυκαλην αρξαμενην υπο Πελασγων οικεισθαι προτερον»
Ο Πλατων (Νομοι) λεγει σαφως ότι τα διαφορα Ελληνικα φυλα προεκυψαν από το Πελασγικον Εθνος. Οι Ελληνες του 9500 π.Χ στους οποιους αναφερθησαν οι Αιγυπτιοι Ιερεις ομιλουντες στον Σολωνα
Ησαν βεβαιως Πελασγοι (Πλ. Τιμαιος). Ορισμενοι απομονωμενοι πληθυσμοι, ορεσιβιοι η νησιωτικοι,
Διετηρησαν την πρωτοελληνικη διαλεκτο των Πελασγων ανεξελικτη. Το ιδιο συνεβη και με ορισμενα αρχαικα ηθη και εθιμα, που στους ιδιους πληθυσμους, παρεμειναν ανεξελικτα. Αυτοι στις νεωτερες απεκαλουνται Πελασγοι και υπηρχαν ως και κατά τον ε` π.χ αιωνα.
Ο Ηροδωτος αναφερει οτι στην εποχη του η Ιμβρος και η Τενεδος εκατοικουνται ακομη από πελασγους. Επισης, οι περιοχες Πλατηας και Σκυλακης περι τον Ελλησποντο. Στην Κυπρο διατηρηθηκε η αρκαδο- πελασγικη διαλεκτος. Το ιδιο και στην Πραισσο της αν. Κρητης.
Ο Θουκυδιδης εξηγει ότι ότι στα αρχαιοτερα χρονια, δεν υπηρχε ενιαια ονομασια για την Ελλαδα, αλλα κάθε τοπος επαιρνε το ονομα του από τους κατοικους του, οι οποιοι στα περισσοτερα μερη ησαν Πελασγοι. Για αυτό η πελοποωωησος λεγοταν πελασγια η Πελασγικον Αργος, Η Θεσσαλια επισης Πελασγικον Αργος η Πελασγιωτης , η Λέσβος Πελασγία κλπ. Αργότερα ολοι οι κατοικούμενη από ελληνικά φύλα απεκτησαν την ενιαια ονομασια Ελλας
Ηροδοτος (Α – 57, Αισχυλος (Ικετες 90) Διονυσος ο Αλικαρνασευς ( Α 19) τους θεωρουν Ελληνες ο Στραβων γραφει ότι ησαν της ιδιας φυλης με τους Δωριεις και τος Αιολεις (ΙΔ 4- 26).
Ο Ηροδοτος χαρακτηριζει τους Ιωνες « Πελασγικον γενος» ( Α 56, Ζ 94 )
Οι Πελασγοι Δευκαλιων και Πυρρα εθεωρουνται γεναρχες ολων τον Ελληνων .Παιδια τους ησαν ο Ελλην και η Πανδωρα. Από τον πρωτο γεννηθηκαν ο Δωρος και ο Ξουθος, από την δευτερη ο Γραικος και ο Μακεδων. Από τον Ξουθο τελος , ο Ιων και ο Αχαιος. Αρα όλα τα Ελληνικα φυλα ( Δωριεις, Ιωνες, Αχαιοι , Μακεδονες) προεκυψαν από τους Πελασγους. Ο μεγαλος ιστορικος Θουκυδιδης ταυτιζει τους Πελασγους με τους Ελληνες οι οποιοι αποτελουν από αρχαιοτατων χρονων ένα εθνος.
Ο Ομηρος αποκαλει την Θεσσαλια που το αν, τμημα της λεγοταν και Πελασγιωτης « Πελασγικον αργος» και αναφερει τους Πελασγους στην Κρητη και περα από τον Ελλησποντο .
Ο Παυσανιας γραφει ότι στα πολύ παλια χρονια η Πελοποννησος εκαλειτο Πελασγια (Η Αρκαδικα 1, 6) . Ο Αχιλευς προσευχεται « Ζευ ανα, Δωδωναιε , Πελασγικε»! Η Δηλος παλαιοτερα λεγοτανε Πελασγια. Οι Οδρυσαι της Ροδοπης εθεωρουνται Πελασγικης καταγωγης. Οι Φρυγες της Μ. Ασιας καταγονταν από τους Πελασγους.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Στην
ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου έζησε από τα πανάρχαια χρόνια ένα σύνολο
συγγενών μεταξύ τους αυτοχθόνων λαών. Το αρχαιότερο εύρημα που
πιστοποιεί ότι η περιοχή αυτή ήταν κατοικημένη από την κάτω παλαιολιθική
εποχή είναι το κρανίο πρώιμου εμφρωνος ανθρώπου (αρχανθρώπου) στα
Πετράλωνα Χαλκιδικής (750.000 ετών).Αυτός ο πρώιμος εμφρων ήξερε την
φωτιά και χρησιμοποιούσε εργαλεία και όπλα από λίθο η βωξίτη όπως
δείχνουν τα σχετικά ευρήματα.
Βαθμιαίος οι κάτοικοι της περί-Αιγιακής χώρας πέρασαν στην Μέση παλαιολιθική( πριν από 100.000 –35.000) όπως δείχνουν ευρήματα (φολιδωτά εργαλεία, αιχμές, ξέστρες) στην δυτ. Μακεδονία (Σιάτιστα) Πελοπόννησο (Ηλεία) Θεσσαλία (Όχθες Πηνειού, σπήλαιο Θεοπετρας Καλαμπάκας)Ήπειρο (Κοκινοπηλος, Ασπροχαλικο, Καρβουναρι-Μορφι)Αλόννησο.
Σημειώνετε σταδιακή προώθησης κατοίκων- ευρημάτων προς το βόρειο τμήμα της χερσόνησος του Αίμου και την Ρουμανία ( ευρήματα στο Ολτ-Ρισιπενι ηλικίας 30-10.000 ετών δηλ. νεώτερα από τα ελλαδικά).
Η εξέλιξης συνεχίζεται με μικρολιθικα εργαλεία ηλικίας 25.000 ετών (Φραγχθι Αργολίδος, Κεφαλάρι Αργους , πεδιάδα Κωπαιδος, αν. Θεσσαλία ,Ασπροχαλικο Ηπείρου, Θεοπετρα Καλαμπάκας).
Από την έσχατη παλαιολιθικη εχουμε ειδωλια (Κεφαλοβρυσο Τρικαλων), ανθρωπομορφα ενωτιαν (Πηλιο) εγχαρακτες μορφες (όπως αλογου, τοξοτη και γυναικας στη μεθωνη Βολου), διπλα κερατα ταυρου που σχηματιζει το Η.
Ακολουθεί η νεολιθική με πλούσια ευρήματα .Στην Θεσσαλία (Νέα Νικομήδεια), έχουμε απανθρακωμένους σπόρους σίτου (ζ πχ χιλιετίας), άρα γεωργία καθώς και πειστήρια για εξημερωμένα ζώα (Άμφισσα Θεσσαλίας). Στην Άμφισσα και στο Σέσκλο της Θεσσαλίας και στον Άγιο Πέτρο Αλόννησου έχουμε οικήματα από τους πρώτους μόνιμους οικισμούς στην Ευρώπη (λιθόκτιστα μεγαροειδη κτίσματα). Την ίδια εποχή (στ-ζ π.χ χιλιετία) έχουμε την κοινή –μονόχρωμη- κεραμική,
Αργότερα (στ-π.χ) την διαφοροχρωμη και γραπτή κεραμική (Σέσκλο , κουφοβουνο Βόλου) και τέλος την εγχάρακτη και εμπιεστη κεραμική (Δυ. Θεσσαλία , Κέρκυρα, Ήπειρο, Δυτ Μακεδονία.
Από την στ π.χ χιλιετία έχουμε μερικά «πρώιμα Ελληνικά αριστουργήματα» όπως τα είδωλα γυναικός στη Μάγουλα Λαρίσης και ανδρός στην Κνωσό.
Το σπουδαιότερο ¨ έχουμε και το πρώτο γραπτό κείμενο (5250 π.Χ) που βρέθηκε σε ξύλινη πινακίδα θαμμένη στην λάσπη της λίμνης της Καστοριάς. Η γραφή μοιάζει με την μεταγενέστερη προφανώς εξέλιξη της , την Γραμμική Α και είναι η αρχαιότερη στον κόσμο. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και λίθος με εγχάρακτα γράμματα ( 5230 π.Χ).
Τα ευρήματα προέρχονται από τον λιμναίο οικισμό του Δισπηλιου που κατά τη στ` π.Χ χιλιετία είχε γύρω στους 5000 κατοίκους οι οποίοι διέμεναν σε ασφαλείς λιμναίες κατοικίες αλίευαν, κυνηγούσαν , καλλιεργούσαν την γη (βρέθηκαν σπόροι καλλιεργημένων φυτών) και κατασκεύαζαν όπλα και εργαλεία από διάφορα υλικά , μεταξύ των οποίον και οψιδιανός λίθος που προερχόταν από την Μήλο, απόδειξης ότι υπήρχαν τακτικές θαλάσσιες και χερσαίες επικοινωνίες, λατομεία και εμπόριο.
Στην ίδια περιοχή βρέθηκε το αρχαιότερο μουσικό όργανο παγκοσμίως, μια οστέινη φλογέρα της στ` χιλιετίας π.Χ.
Στην Ζ` π.Χ χιλιετία (Μέση Νεολιθική) έχουμε οχυρωμένες ακροπόλεις και νέο πιο εξελιγμένο τύπο οικημάτων «μεγαροειδων» (Σέσκλο, Μάγουλα, Σουφλί, Σερβια ) μονόχρωμη κεραμική (Φραχθι), στιλβωτική κόσμηση (Φραγχθη, ερνα), βωμούς , είδωλα.
Στην νεώτερη Νεολιθική (δ` π.Χ χιλιετία) έχουμε την σπείρα και τον μαίανδρο, χαρακτηριστικά του πολιτισμού του Δομηνιου(Θεσσαλία).
Οι λαοί της χερσονήσου του Αίμου, των νησιών και της Μ.Ασιας, συνεχίζουν σταθερώς την εξελεγκτική τους πορεία τους. Περνούν στην χαλκολιθική εποχή, μετά στην εποχή του χαλκού και πολύ γρήγορα στην εποχή του ορειχάλκου που εμφανίζεται για πρώτη φορά το 2800 π.χ η και παλιότερα στην Κρήτη. Όμως για να γίνει ο Ορείχαλκος απαιτούνται χαλκός και κασσίτερος που δεν υπάρχουν στο νησί . Τον χαλκό τον έφερναν από την Κύπρο και τον κασσίτερο από την Β.Δ Ιταλία η τα Βρετανικά νησιά .Που θα πη ότι οι Κρητες τη γ` χιλιετία π.χ είχαν ήδη ανεπτυγμένη ναυσιπλοΐα και ήσαν ικανοί θαλασσοπόροι –άρα ήξεραν ναυπηγικοί και αστρονομία! (άγκιστρα αλιείας βρέθηκαν σε αρκετές πόλεις που ανήκουν στην Ζ` χιλιετία π.χ)
Από το 3.000 π.χ ίσως και παλιότερα, σ` όλα τα νησιά του αιγαίου, από την Λήμνο ως την Ρόδο σφύζει ένας πολιτισμός ναυτιλιακός, βιοτεχνικός, εμπορικός με αξιόλογα αστικά κέντρα (Πολίχνη Λήμνου κ.α ). Έχουμε λοιπόν στον Περιαιγιακο χώρο πανάρχαιοι παρουσία ανθρώπων που εξελίσσονται σταθερός από την κάτω-παλαιολιθική εποχή , στην Μέση και στην έσχατη , Περνούν στην πρώτη ,Μέση και Ύστερη, Νεολιθική εποχή, προχωρούν στην χαλκολιθική και ύστερα ατού χαλκού και ατού ορειχάλκου. Στο διάστημα αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ετών, είναι οι πρώτοι Ευρωπαίοι και σε πολλές περιπτώσεις οι πρώτοι άνθρωποι γενικώς που πραγματοποιούν μεγάλα άλματα πολιτισμού» βρίσκουν την φωτιά, εξημερώνουν φυτά και ζώα, δημιουργού μόνιμες εγκαταστάσεις. Παραλλήλως δείχνουν , έντονες καλλιτεχνικές τάσεις που εκφράζονται στην αρχιτεκτονική, στην κεραμική ,στην κοσμηματοποιια , στην μουσική. Άλλο ουσιώδες γνώρισμα είναι η εξοικειώσεις με την θάλασσα , ψαρεύουν αλλά και ταξιδεύουν για να επικοινωνούν μεταξύ τους και σε μακρινές περιοχές για να βρουν πρώτες ύλες όπως χαλκό , κασσίτερο τέλος έχουν βρει την γραφή!
Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι?
Πρόκειται για μια ομάδα αδελφών λαών. Ανθρωπολογικά είναι λευκοί διάφορων τύπων. Δολιχοκέφαλοι, μεσοκεφαλοι , βραχυκεφαλοι.Υπαρχουν μελαχρινοί και ξανθοί, κοντοί και ψηλοι. Κυριαρχει πάντως ο «Μεσογειακός « τύπος , λεπτός, μέτριο ύψος, μαυρομάλλης, ευκίνητος, λυγερός ευφυής, ανήσυχος, με καλλιτεχνικές τάσεις. Οι Αιγαίοι.
Αυτοί επεκτείνονται προς τα δυτικά – ανατολικά-βόρεια, και όσο απλώνονται τόσο διαφοροποιούνται. Τα αδέλφια γίνονται πρωτοξαδελφια και ύστερα δευτεραξαδελφια. υπάρχουν όμως πάντοτε ισχυροί δεσμοί συγγένειας. Οι διάλεκτοι τους μοιάζουν όπως και οι γραφές τους, τα ήθη και τα έθιμα τους. Εχουν την ίδια νοοτροπία, θρησκεία και μυθολογία. Οι μύθοι τους αλληλοπλεκονται, όπως και οι γενεαλογίες τους.
Είναι φανερό ότι οι λαοί αυτοί είναι αποτέλεσμα μιας κοινής αρχικής πηγης . Προκειτε για διακλαδώσεις του ίδιου ποταμου. Ποιος είναι αυτός? Οι Πελασγοι .Η σχολική ιστορία λέει ότι έτσι ονομάσθηκαν από τους μεταγενεστερους. Η ετυμολογία όμως του ονόματος δείχνει ότι οι ίδιοι απεκαλουνται έτσι αναμεταξύ τους.
Πέλλας: Σημαίνει πλησιον. Αρα Πελασγός ο κοντινός , ο γείτονας, ο πλησίον , ο δικός μας, ο συνάνθρωπος. Με την ονομασία αυτήν λοιπόν εκφράζουν την συναίσθηση συγγένειας οι αυτόχθονες.
Αξίζει να παρατηρηθεί ότι δεν αναφέρεται καμία σύγκρουσης μεταξύ Πελασγών, που σημαίνει ότι πράγματι είχαν αναπτυγμένη την συνείδηση ότι είναι »πλησίον».
υπάρχουν και άλλες ερμηνείες όπως…
- από το Πέλαγος= Πελάγιος . Μάλλον όμως το αντίθετο πρέπει να ισχύει, δηλ. επειδή οι Πελασγοί ήταν οι πρώτοι θαλασσοπόροι, έδωσαν τα ονόματα τους στα πελάγη.
- από το Πελαργός, επειδή ταξίδευαν πολύ ως τα εν λόγο απηδημιτικα πούλια αλλά αυτός ο συσχετισμός είναι μάλλον εξεζητημένος και μεταγενέστερος αποτελώντας είδος ευφυολογήματος του Διονυσίου του Αλικαρνασεως.
Οι Πελασγοί-Πελάγιοι- Πελάγωνες ζουν στην ηπειρωτική και στην νησιωτική Ελλάδα ,στην δυτική και βόρεια Μ.Ασια στη νότια και κεντρική Ιταλια .Τους βρίσκουμε παντού, σ` όλο τον Αιγιακό και Περιαιγαιακο χώρο. Δεν ήσαν το μοναδικό φύλο σ` αυτόν. υπήρχαν και αλλά αδελφό φύλα, όμαιμα , ομόγλωσσα ,ομόθρησκα, ομότροπα με διάφορες σε λεπτομέρειες γλωσσικές η ηθών και εθίμων. Με τους Πελασγούς, συνυπήρχαν «Λέλεγες, Κουρηες, Καυκωνες, Αονες, Τεμψιτες , Υαντες, Τελχινες, Τηλεβοαι, Εφυροι, Φλεγυε κλπ.-κλπ.» όμως επισημότατη των φυλών τούτον ήτανε οι Πελασγοί. Δαύτο και οι πανάρχαια εποχή ονομάσθηκε «Πελασγική» (Κ.Παπαρηγοπουλος ,Ιστορία του Ελληνικού έθνους εκδ. 1886 α` σ.76)
Οι Πελασγοί ήσαν λοιπόν επί χιλιετίες το δεσπόζον μεταξύ τον φυλών της περιοχης .Ακομη και οι Ιλλυριοι και οι Θράκες που αποτελούν αντιστοίχως τους πληθυσμούς του ΒΔ και του ΒΑ τμήματος της χερσονήσου του Αίμου προέρχονται από τους Πελασγούς. «Αι δυ αύται φυλλαι δεν ήσαν, ως φαινεται,ανεκαθεν αλλοτριαι της Ελληνικής κατά τε την γλωσσαν και τα ήθη ,αν και προϊόντος του χρόνου, το ελληνικών έθνος, επειδή παραδόξως προεπορευθη εις το σταδιον του πολιτισμού, διεκριθη από αυτόν δι` ουσιωδών χαρακτήρων.(Κ.Παπ. στο ίδιο σ.75) Δηλ. λειτούργησε ο νόμος της διαφοροποιήσεως, αποσπώντας από τους Πελασγούς πληθυσμούς που διαμορφώνονται σε νέους λαούς. Επίσης «Συγγενείς ωσαυτας κατά την γλωσσαν ήσαν οι ελληνικαι φυλαι προς τας φυλας,αιτινες κατωκησαν εις την μεσην και κατων Ιταλικην χερσονησον επί τοσούτον συγγενείς, ώστε απετέλεσαν ομού με ταύτας ιδιαιτεραν τινά υποδιαιρεσιν του ινδοευρωπαϊκού κλάδου, τον λεγόμενων Ελληνολατινικον η Πελασγικών κλάδων»(στο ίδιο).
Ορθώς ο Κ Παπαρηγοπουλος ,ταυτίζει τους Πελασγούς με τους Έλληνες και κατατάσσει Θράκες, λυριους, Ιταλιωτες στους Πελασγούς .Ας σημειωθεί ότι οι Μακεδόνες συγγένευαν με τους Θεσσαλούς , αλλά και με τους Θράκες, ενώ οι Ηπειρώτες βρίσκονταν σε στενή σχέση με τους Ιλλιριους, Μακεδόνες = Ηπειρώτες είναι οι κρικοι μεταξύ Νότιον και Βόριων Πελασγών.
Οι Πελασγοί είναι ό,τι αργότερα οι Αργείοι Δαναοί, δηλ. το φύλο που δίνει τον τόνο στην όλη ζωή της περιοχής και γιαυτο όλοι οι λαοί- φυλά-πληθυσμοί της αποκαλούνται συνολικός με το όνομα τους.
Είτε λοιπόν όλοι οι κάτοικοι της Αιγαιακης- Περιαιγαιακης περιοχής, ανεξαρτήτως του ιδιαίτερου φύλου των(Λέλεγες, Κουρήτες , Μινύες κ.ο.κ)είχαν ως κοινή ονομασία το Πελασγοι ,όπως σήμερα ο Θεσσαλός ο Δωδεκάνησος κλπ. Είναι Έλληνες. Είτε οι πελασγοί ως δεσπόζον φύλο έδιναν το όνομα τους σε όλους τους συγγενείς τους , όπως Αργότερα οι Έλληνες λεγότανε Αχαιοί, επειδή αυτό ήταν το δεσπόζον, από τα πολλά φυλά τους, αλλά και Αργειοι η Δαναοί, επειδή το Αργος ήταν η ηγεμονεύουσα πόλης και οι κάτοικοι του θεωρούνται απόγονοι του Δαναού. Για αυτό ο Θουκυδίδης θεωρεί οτιδήποτε προϊστορικό ως Πελασγικο .Πχ όλα τα προϊστορικά τείχη , σε όλη την Ελλάδα λεγότανε πελασγικά όπως της Τιρυνθου των Μυκηνών κλπ..
Όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς συμφωνούν ότι οι Πελασγοί κατοικούσαν σε όλη την περιοχή των Ελλήνων, περιλαμβανόμενης και της Κρήτης, ότι εποίκησαν την Φοινίκη και θαλασσοκρατούσαν στην Μεσόγειο. Ίχνη τους δηλ. τοπωνύμια, παραδόσεις, ευρήματα υπάρχουν εκτός από τον ελλαδικό χώρο στην Μ.Ασια στην Ιταλία στην Συροπαλαιστινη.
Ο Διονυσιος ο Αλικαρνασευες , αναφερει ότι οι πελασγοι ειχαν εξαπλωθει στις τρεις χερσονησους (Ελληνικη, Μ. Ασιατικη, Ιταλικη )και σε όλα τα νησια της Μεσογειου (Απλον. Ροδ. Γ- 1089)
Λογω της συνεχους εξαπλωσεως των , υπαρχει και η αποψις ότι το ονομα τους προηλθε από το πελω- πολεω = κινουμαι, περιφερομαι, περιπλανωμαι. Εξ ου και πωλ-εω = πουλω.
Την εκταση που καλυπταν οι Πελασγοι δειχνει το τοπονυμον Λαρισσα (από το λαας = λιθος και ρισος = κορυφη αρα ακροπολις).Υπαρχει στην Θεσσαλια , στην Φθιωτιδα( Λαρισσα η κρεμαστη- Στραβ. Θ- 435), στο πελλοπονησιακο Αργος (η ακροπολις του) στην αιολιδα της Μ. ασιας ( Λαρισσα υη φρυτονις, κοντα στην Κθμη (Ηροδ.Α- 149, Ξεν ελλην. Γ. 1-7 Ομ. Ρλ. Β 841), στην Τρωαδα (Θουκιδιδη Η 101) στην λυδια (του καυστρου πεδιου της Λυδιας) στον Τιγρη ποταμο της Ασσυριας (Ξενοφωντος Αναβασις Γ 4, 7)
Οι πελασγοι κατά τον Στραβωνα ησαν πλανηται και σποραδες πανταχου της γης και γενος πολυπλανες οικησαι εν τη Ασια και της Ευρωπης. Αποκαλυπτικο είναι το γεγονος ότι από το Αρκαδικεςν κωμες παλλαντιον και Τραπεζους, προεκυψαν το Παλατινατον, ως πρωτος οικισμος στην περιοχης της ρωμης και οι Τραπεζους στον Ευξεινο. (Ηρωδοτου Α 56, Β 51 Η 44 , Διοδορου .Ε 80- 81 , Στραβωνα Ε κεφ. 2)
Τωρα φτανουμε και στο ερωτημα από πού προήλθαν οι Πελασγοι?
Η απαντησης είναι απλουστατη! Από πουθενα !Παντα εδώ ητανε! Είναι αυτοχθονες, παλαιχθονες, γηγενεες. Διοτι όλα , ανθρωπολογικα και αρχαιολογικα ευρηματα παραδοσεις και μυθοι ,αρχαιοι συγραφεις, δειχνουν ότι οι Αιγαης ( δηλ. η μεγαλη χερσαια εκτασης από τα δυτικα των Ιωνιον ως την Μ.Ασια και την Κυπρο) πριν από την καταβυθηση τμηματων της απετελεσαν το Αιγαιο, το Ιονιο, τον ελλησποντο, την Προποντιδα , τον Βοσπορο θπηρξε χωρος ανθρωπογεννεσεως, μια από τις περιοχες οπου διαμορφωθηκε το ανθρωπινο ον!
Υποστηριχθηκε ότι οι Πελασγοι είναι Ινδοευρωπαιοι που ηλθανε στην Ελλαδα από τον βορρα κατά την Πρωτοελλαδικη εποχη και ονομασθηκε ετσι από τις ινδοευρωπαικες λεξεις bhel= ανθω και oshgo = κλαδος. Bhel oshgo-s =Ανθισμένο κλαδί άρα Πελασγοί = ανθισμένα κλαδιά. Διότι ο ήρωας Πελασγός που κατά την παράδοση δίδαξε την γεωργία ήταν οι προσωποποίησης βλαστικού πνεύματος εξ ου και οι Πελασγοί οι λάτρεις του.
Όμως η σχολική ιστορία υποθέτει την κάθοδο των Ινδοευρωπαίων στην Ελλάδα το 2100- 1400 π.Χ Ενώ οι Πελασγοί υπαρχουν ηδη σε αυτην από πολλες χιλιαδες χσρονια . Ο κατακλυσμος της εποχης του Πελασγου Δευκαλιωνος πρεπει να τοποθετηθει γυρω στο 9650 π.Χ όταν βυθιστηκε η Ατλαντιδα και εκεινος επισης του Πελασγου Ωγυγου κατά ιδ` χιλιετια όταν βυθιστηκε η Αιγαης με την τηξι τον παγων και την ανοδο της σταθμης τον ωκεανον. Ακομη και η συμβατικη ιστορια (Ιστορ. Ελ. Εθν. Εκδ. Αθηνων) δεχεται ότι εξη ελληνικα φυλλα ( οι Αβαντες , Δαναοι ,Ιωνες, Βοιωτοι, Αρκαδες και Φλεγυες) προυπηρχανν της υποτιθεμενης καθοδου των ινδοευρωπαιων. Πως βρεθηκαν στην ελλαδα? Γιατι να μην δεχτουμε τις παραδοσεις και ολους τους αρχαιους συνγραφεις? Γιατι αφησαμε την ιστορια μας να γραφτει από ξενους? Γιατι αφησαμε τον αγγλο Τομας Γιουνκ( 1813) να μας βαφτισει «Ινδοευρωπαιους» και ανθρωποι σαν τον Αυγκουστ Σλαειχερ (1821 – 1868) να προσδιοριζουν ποιη ειμαστε ? Ας συνεχισουμε το ταξιδι γιατι εχει ενδιαφερον!
Οι Πελασγοι από τις παραδοσεις και από τα ευρηματα , τοποθετουνται ως προγονοι μας από τους οποιους προηλθαν οι Αρτιαδες στην Αρκαδια, οι Δαναοι στην Αργολιδα , οι Ιωνες στν βδ Πελοπονησσο και στην Αττικη. Η πριν από την διανορφωση των χωριστον ελληνικον φυλλον εποχης, παρουσιαζει πολιτισμικη αλλα και γενικοτερη ενοτητα. Βαθμιαιως , με την εδαφικη εξαπλωσι των Πελασγων διαφοροποιουνται οι κατοικοι των διαφορων περιοχων και προκυπτουν φυλλα και λαοι.
Ολες οι Ελληνικες παραδοσεις και ολοι οι Ελληνες συγραφεις θεωρουν τους Πελασγους γηγενεις εκτος από μερικους σημερινους που επαιρονται γνωστες αλλα τελικα τα στραβα τους δεν γνωριζουν.
Πάμε λοιπόν παρακάτω. Είναι αυτόχθων λαός που με εξελικτικές διεργασίες διαμορφώθηκε από τον ανθρώπινο θλίκο που στα βάθη των χιλιετιών εμφανίσθηκε, ζούσε και αναπτυσσόταν στην Αγαιιδα δηλαδή στο Αιγαίο και στον περιαιγιακό χώρο....
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
There are very interesting symbols in Ancient Egypt, and some words which do relate or are similar with the ancient Albanian language. Greece was another country who had connection and similarities with Egypt before the Greek Hellenes occupyed the lands and island of the present Greece which had an ancient civilization and people called Pelasgians ( today's Albanians). Are the people who lived in Egypt some of these Ancient Pelasgians, because we find very interesting similarities in the symbols of the Ancient Egypt? The most famous one is the Vulture which was wellknown in Albanian myths as Bird of Prey and even that bird is still in the Albanian Flag. This bird is in the shape of a Falcon or Eagle in Egypt and in many European countries, where the Pelasgians have spread their colonies in East and West Europe. It seems that most of the Europeans are the ancient Pelasgians who have the remains of their language and original people in the present Etrucian and Albanian language, mythology and people. Albanian people do call themselves the sons of the Eagle, who is shown as a Bird of Prey, as pirate of the Meditarranean Sea or the so called Sea people for the Egyptians, because they were coming from the North to Egypt and they have brought there maybe many of their symbols.In history we know that the outsiders from other Mediterranean countries have come and ruled Egypt and taken over the country untill one Egypt Pharaon did fight against the outsiders who left by the see or by the land via Sinai and Cannan, the present Israel and Leban. Who were these enigmatic people who maybe were responsible for the symbols that we find in the Ancient Egypt? Were they Pelasgians (present Albanians)? Where do the so called Jew come from? Are they a group of the Sea People who colonized Egypt? Are the ark,eagle some of the symbols that were used in Egypt by the Sea People? This is still a mystery? Maybe the symbols that we call now Egyptian are not Egyptian but of the Sea People,the nonEgyptians,the Pagans Pelasgians.
Samething is with the Greek myths.They were just Pelasgian Pagan Myths and words and people.Where did they come from? East or West of the Mediaterranean Sea which has the shape of an open Eye with Nile as a line in the bottom of it. Look the Eye of Ra design.Isn't interesting?
Present Albanian words and meaning which were used in the Ancient Egypt are some of these;
Dua = love = adore = worship (look at the hands symbol)
Ka= I have or Ka = Caw (look at the U-shape of the symbol)
Lot = Lotus or Lot = tears(look at the flower shape symbol)
Ankth = Ankh = Fear = trouble life(look at the Key symbol)
Ba = father or Ba = I do or I create(look at the Bird symbol)
Kartush = Cartouche = box ( look at the shape of symbol)
Arka= ark which is Barka for boat also (look the symbol)
Lyra or lira= laret (cobra) musical instrument(look the symbol)
Uje= Udjat = watery eye = crying (similar with Wadjet)
Vajton=Wadjet = crying eye (look at the symbol)
Ore = Hour or Ar = gold (for Horus or God symbol)
Shut= Shot ,like you shout something (father,look symbol)
Kheper=Kap= small hat is used in Albanian, white & black small around hat the same as Pope or Jews wearing them
Mut is also use in Albania as a word, but it was used in Egypt and word Shtet = state = land part is an Albanian word also use in Israel still. Eagle of Albania has the characteristic of the Vulture and so are the characteristic of Albanians who scare the people when they are as a crowd.
Albanians were and are located everywhere in Mediterranean world and they are called as people of the countries where they live but they are different from them from their genes who are like eagle with the key in the hand, where the key is Life, which they can take or bring to that land. It is not coincidence that all word Alban and Alba in every place where people landed first were called with this name. Alban were called the first cities where the men landed in Italy, France,England,Americas and Australia.Rome was created by the men who created na dlived in Alban hills near Rome. Eagle symbol is everywhere in the Europe and America.It is the symbol of the Vulture which was even an ancient bird like flying dragon who did even eat humans called Roc, Simurgh, Saēna or Angha from the myth of Zal (Albino Aryan child) left alone in the mountain Alborz or "High Watchpost", which was protected by the raptor or phoenix, a mythological bird, said to be the only one of its kind, which lives for 500 years and then dies by burning to ashes on a pyre of its own making, ignited by the sun. It then arises anew from the ashes. This means that the Phoenix hold the Key of the Life,that open the Underworld gate,the Death door and the key of the Upperworld gate,Rebirth door. It is very interesting to see that art of Ancient Egypt show a Phoenix holding in its hands two keys which we see also in the Vatican's Flag
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΥΧΕΡΟ ΕΒΡΟΥ 22-4-2016 ΚΑΖΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
Ησίοδος « Τον Πελασγών αυτοχθονα»
Διονυσος Αλικαρνασσευς « Τον Πελασγον το γενος..εκ πελοπονησου το αρχαιον (Ρωμ.Αρχ. Ι 17)
Σκυμνος « Γηγενεες οι Πελασγοι του ελλησποντου» (Περιπλους, G Graeci Min. 615)
Αισχυλος « του γηγενους γαρ ειμι εγω παλαιχθονος – ινις πελασγος, τησδε γης αρχηγετης» Ικετες 250
Ομιλει ο βασιλιας του Αργους, ο οποιος διευκρινιζει ότι οριζει ολη την χωρα ως τον Στρυμωνα, περιλαμβανωμενον «την Περραιβων χθονα, Πινδον τε τα` επεκεινα, Παιονον πελας»
Ηροδοτος «Οι Πελασγοι είναι αυτοχθονες» ( 157 και VIII 44)
Στραβων «Αυτοχθονες οι πελασγοι (VII 327)
Αστος (Σαμιος ποιητης του Ζ` π.χ αιωνα )»Αντιθεων δε Πελασγον εν υψικομισα ορεσι/ γαια μελαιν` ανεδωκεν , ινα θνητων γεννος ειη «
Ο Ομηρος αναφερει τους πελασγους ως αρχαιους κατοικου της Ελλαδας (Ιλ. Β 6, 81) της Μ. Ασιας (Ιλ.Β840,Ι 429) και της Κρητης (Οδ. ΙΘ 77). Τους εντοπιζει κατά την εποχη του, στην Λαρισα (Ιλ. Β840) ως «διους» μικρασιατες συμαχους τον Τρωων (Κ 429) , στην Κρητη οπου συμβιωνουν με αχαιους, Ετεοκρητες , Κυδωνες, Δωριεις (Οδ. Τα. 177) . Ο Αχιλλευς επικαλειτε τον «Δωδωναιον Πελασγικον Δια» (Ιλ. Π 233-34). Γιατι αραγε??
Η επικλησης αυτή , όπως και η συμβιωσης των Πελασγων με τα αλλα ελληνικα φυλα απλα πιστοποιει την ελληνικοτητα τους. Ο Αχιλλευς, αν ηταν απογονος ξενων εισβολεων κατακτητων, δεν θα απευθυνοτανε στον Θεο τον κατακτηθεντων! Τοσο απλα !
Παυσανιας «Οι Πελασγοι ησαν παναρχαιοι, γηγενεις, αυτοχθονες, με κοιτιδα την Αρκαδια και ζουσαν σ` ολο τον ελληνικο χωρο ( Η 1) . Σε αυτό σμφωνει και ο Ησιοδος, κατά τον οποιον ο «πρωτος Πελασγος» (αρα υπηρξαν και αλλοι ομωνθμοι) ηταν ο της Αρκαδιας, αυτοχθων και γεναρχης ολων τον Πελασγων.
Ο μυθος αναφερει ότι οι εγγονοι του Πεσγου ιδρυσαν πενηντα πολεις, ενώ οι επισης εγγονοι του Θεσπρωτος , Φθιος, και Οινοτρος , εποικησαν αντιστοιχως την Θεσπρωτια, την φθιωτιδα, (οπυ και οι Ελληνες του Αχιλεως) αι την ΝΔ Ιταλια .Ετσι διαιωνιζεται το γεγονος της εξαπλωσεως των Πελασγων στην Ελλαδα και περα απ` αυτην.
Ο Πελασγος , κατά τον Αρκαδικο μυθο που αναφερει ο Απολονιος ο Ροδιος «ανεδυθη από την Γη» και εγινε γεναρχης των ανθρωπων «πριν από την εμφανιση της Σεληνης. Γι` αυυτο οι Αρκαδες εθεωρουνται «οι αρχαιοτατοι των ανθρωπων» και εκαλουνται «Προσεληνοι» η προσεληναιοι. Κατ` αλλην παραδοσιν ο Πελασγος ηταν θιος του Διος και της Νιοβης.
Ο Παυσανιας (Αρκαδικα 1-5) Πελασγικο Θεο , αφου αναφερει την γηγενειαν του Πελασγου , προσθετει ότι αυτος διδαξε στους ανθρωπους, να κτιζουν σπιτια και να φτιαχνουν ενδυματα, ενώ εως τοτε ζουσανε σε σπηλαια και φορουσανε προβιες- αρα αναφερεται σε παναρχαια χρονια .
Συνεχιζοντας , εξιστορει ότι ο υιος του Πελασγου και της Μελιβσιας η της Κυλληνης, ηταν ο Λυκαων, ο οποιος ιδρυσε την πρωτη πολι στον κοσμο, την Λυκοσουρα, στο ορος Λθκαιον του οποιου η κορυφη λεγεται Ολυμπος ( Παυσανιας Αρκαδικα 38 ).
Εκει λατρευοταν ο Λθκαιος Ζευς ο οποιος ανετραφη στην περιοχη Κρητεα της Αρκαδιας ( Παυς. Αρκ. 38 , 6 και «Υμνος Διος « Καλλιμαχου). Συμφωνος προς τους οπαδους αυτης της παραδοσεως , η αναγωγη της καταγωγης του Διος στην κρητη, οφειλεται σε παρεξηγηση που προηλθε από την αναφορα στην Κρητεα.
Ο Λυκαω ειχε πενηντα γιους που ιδρυσαν ο καθενας από μια πολι , δινοντας της ο καθενας το ονομα του. Διαδοχος του Λυκαονος ηταν ο γυος του ο Νυκτιμος, επι του οποιου συνεβη ο κατακλυσμος του Δευκαλιωνος. Οι Πελασγοι λοιπον είναι προκατακλυσμιαιοι.
Ο Πελασγος ειχε δυο θυγατερες , την Διην και την Καλλιστω. Από την δευτερη, γεννηθηκε ο Αρκας, που δαδεχθηκε τον Νυκτιμον και από τον οποιον η ως τοτε Πελασγια , μετονομασθηκε σε Αρκαδια. Αυτος διδαξε την καλλιεργεια των δημητριακων και την παρασκευη αρτου. Επισης εμαθε στους ανθρωπους να γνεθουν και να υφαινουν (Παυσανιας & 1,6 και 4 , 2-4 ). Οι Πελασγοι – Αρκαδες
Εποικισαν το Λατιο, οπου εγκατασταθηκαν στον Παλατινο λοφο (Παυσανιας 1,3).
Παροποιες παραδοσεις για πελασγους κατοικους και βασιλεις αναφερονται στην Αργολιδα οπου ο πελασγος Ιναχος , ιδρυσε δυναστεια η οποια δθηρκεσε 484 ετη. Τον Ιναχο διαδεχτηκε ο Φορωνευς που συναθροισε πολλους κατοικους οικισμων σε πολι, το λεγομενον «αστυ Φωρονικον», τους εδωσε νομους και θρησκεια και ιδρυσε ναο της Ηρας. Ακολουθησε ο Απις, ο οποιος κυριαρχησε σ` ολη την Πελοποννησο που απεκληθη Απια πριν παρει το μετεπειτα ονομα της.
Τον διαδεχθηκε ο Ατγος, απ` οπου Αργος και Αργολις, και αυτόν οι υιοι του Φορβας και Τιρυνθος ιδρυτης της Τιρυνθου. Ακουλουθησαν ο Τριωψ, ο Ιασος και ο Αγηνωρ που εποικησε τα παραλια της Συριας, τα οποια από τον υιο του Φοινικα, ονομασθηκαν Φοινικη. Αλλα παιδια του ηταν ο Καδμος ( που ιδρυσε τις Βοιοτικες Θηβες) ο Κιλιξ ( που ιδρυσε την κιλικια) και η Ευρωπη που παντρευτηκε τον βασιλια της Κρητης Ασρτεριωνα και εδωσε το ονοματης στην γηραια ηπειρο. Όλα δειχνουν ότι οι Πελασγοι, γηγενεις της Ελλαδος, απλωνονταν σε ολοενα και ευρυτερους χωρους, προς ολες της κατευθηνσης.
Για αυτό και ο Στραβων γραφει «ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΜΕΓΑ ΕΘΝΟΣ» (ΙΒ 620 –21)
Οι Πελασγοι αναφερονται ως αυτοχθονες στην :
- Πελοποννησο (Πελασγος- Αρκαδιας – Στραβων Ε , β Διον. Αλικαρνασευς Ι 17
- Αττικη (Ηροδοτος 157 . Στραβωνας Ε β)
- Ηπειρο (Ιλιαδα Π 233)
- Θεσσαλια ( Στραβωνας Ε β)
- Μακεδονια (Αισχυλου Ικετιδες 250)
- Χαλκιδικη (Θουκιδηδης Δ 109)
- Λημνο Ιμβρο (Στραβ. Ε β- Ηροδοτος V 26)
- Κυκλαδες ( VII 95)
- Λεσβο (Στραβωνας Ε β)
- Σαμοθρακη ( Ηροδοτος ΙΙ 51)
- Κρητη ( Οδυς. Τα 175 )
- Μ. Ασια ( Ιλιαδα Β 840 , Ηροδοτος VII 95)
- Ελλησποντο (Ηροδ. Ι 57)
- Ιωνια ( Ηρωδ. VII 95)
Παντου ταυτιζονται με τους Ελληνες, οι οποιοι θεωρουνται μετεξελιξης των Πελασγων Λ.χ
- Στην Πελοποννησο οι Πελασγοι μετωνομασθησαν σε Δαναους (Στραβ. Ε Β- ) και Ιωνες (Ηροδ. VII94)
- Στην Αττικη, οι κατοικοι υπερηφανευωνται ως καταγομενοι από τους Πελασγους.
- Στις Κυκλαδες οι Πελασσγοι μετωονομασθησαν σε Ιωνες (Ηροδ. VII 95 )
Ότι οι Πελασγοι ησαν απλωμενοι σε ολο το νοτιο τμημα της Ελληνικης και στο δυτικο- βόρειο- νοτιο της Μ Ασιατικης χερσονησου και στα νησια που τις περιβαλουν συναγεται και από τα τοπονυμια. Λαρισα λ.χ είναι η πελασγικη ονομασια για τις ακροπολεις. Το βρισκουμε όμως στην Θεσσαλια. Αττικη, Αργολιδα, Ηλιδα, Κρητη, Τρωαδα, Αιολια, Λυδια. Η κρητικη Λαρισα αποροφηθηκε αργοτερα από την Ιεραπυτνα ( Ιεραπετρα Στραβ. 440) Η Κρεμαστη Λαρισα λεγοταν και Λαρισα Πελασγια
( Στραβ. 445). Η Λαρισα ηταν θυγατερα του πελασγου (Παυς. 2.24.1)
Η Εφυρα επισης είναι το Πελασγικο ονομα της προαχαικης Κορινθου, αλλα και πολεων στην Θεσσαλια (Κρανων- Στρ. 338-442) στην Δωδωνη ( Πινδαρος Νεμ. 7, 37) στην Αιτωλια (Στρ. 338), στην Ηλιδα.
Ολοκληρος ο Αιγαιακος – Περιαιγαιακος χωρος λοιπον κατοικηθηκε από γηγενεις Πελασγους , από τους οποιους με το περασμα των χιλιετιων διαμορφωθηκαν, διαφοροποιουμενα, τα διαφορα ελληνικα φυλα. Ο Μενεκρατης ο Ελαιτης ( καμια σχεση με τον γνωστο του φορουμ, μα τελειως καμια)γραφει ότι
«την παραλιαν την νυν Ιωνικην πασαν από Μυκαλην αρξαμενην υπο Πελασγων οικεισθαι προτερον»
Ο Πλατων (Νομοι) λεγει σαφως ότι τα διαφορα Ελληνικα φυλα προεκυψαν από το Πελασγικον Εθνος. Οι Ελληνες του 9500 π.Χ στους οποιους αναφερθησαν οι Αιγυπτιοι Ιερεις ομιλουντες στον Σολωνα
Ησαν βεβαιως Πελασγοι (Πλ. Τιμαιος). Ορισμενοι απομονωμενοι πληθυσμοι, ορεσιβιοι η νησιωτικοι,
Διετηρησαν την πρωτοελληνικη διαλεκτο των Πελασγων ανεξελικτη. Το ιδιο συνεβη και με ορισμενα αρχαικα ηθη και εθιμα, που στους ιδιους πληθυσμους, παρεμειναν ανεξελικτα. Αυτοι στις νεωτερες απεκαλουνται Πελασγοι και υπηρχαν ως και κατά τον ε` π.χ αιωνα.
Ο Ηροδωτος αναφερει οτι στην εποχη του η Ιμβρος και η Τενεδος εκατοικουνται ακομη από πελασγους. Επισης, οι περιοχες Πλατηας και Σκυλακης περι τον Ελλησποντο. Στην Κυπρο διατηρηθηκε η αρκαδο- πελασγικη διαλεκτος. Το ιδιο και στην Πραισσο της αν. Κρητης.
Ο Θουκυδιδης εξηγει ότι ότι στα αρχαιοτερα χρονια, δεν υπηρχε ενιαια ονομασια για την Ελλαδα, αλλα κάθε τοπος επαιρνε το ονομα του από τους κατοικους του, οι οποιοι στα περισσοτερα μερη ησαν Πελασγοι. Για αυτό η πελοποωωησος λεγοταν πελασγια η Πελασγικον Αργος, Η Θεσσαλια επισης Πελασγικον Αργος η Πελασγιωτης , η Λέσβος Πελασγία κλπ. Αργότερα ολοι οι κατοικούμενη από ελληνικά φύλα απεκτησαν την ενιαια ονομασια Ελλας
Ηροδοτος (Α – 57, Αισχυλος (Ικετες 90) Διονυσος ο Αλικαρνασευς ( Α 19) τους θεωρουν Ελληνες ο Στραβων γραφει ότι ησαν της ιδιας φυλης με τους Δωριεις και τος Αιολεις (ΙΔ 4- 26).
Ο Ηροδοτος χαρακτηριζει τους Ιωνες « Πελασγικον γενος» ( Α 56, Ζ 94 )
Οι Πελασγοι Δευκαλιων και Πυρρα εθεωρουνται γεναρχες ολων τον Ελληνων .Παιδια τους ησαν ο Ελλην και η Πανδωρα. Από τον πρωτο γεννηθηκαν ο Δωρος και ο Ξουθος, από την δευτερη ο Γραικος και ο Μακεδων. Από τον Ξουθο τελος , ο Ιων και ο Αχαιος. Αρα όλα τα Ελληνικα φυλα ( Δωριεις, Ιωνες, Αχαιοι , Μακεδονες) προεκυψαν από τους Πελασγους. Ο μεγαλος ιστορικος Θουκυδιδης ταυτιζει τους Πελασγους με τους Ελληνες οι οποιοι αποτελουν από αρχαιοτατων χρονων ένα εθνος.
Ο Ομηρος αποκαλει την Θεσσαλια που το αν, τμημα της λεγοταν και Πελασγιωτης « Πελασγικον αργος» και αναφερει τους Πελασγους στην Κρητη και περα από τον Ελλησποντο .
Ο Παυσανιας γραφει ότι στα πολύ παλια χρονια η Πελοποννησος εκαλειτο Πελασγια (Η Αρκαδικα 1, 6) . Ο Αχιλευς προσευχεται « Ζευ ανα, Δωδωναιε , Πελασγικε»! Η Δηλος παλαιοτερα λεγοτανε Πελασγια. Οι Οδρυσαι της Ροδοπης εθεωρουνται Πελασγικης καταγωγης. Οι Φρυγες της Μ. Ασιας καταγονταν από τους Πελασγους.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι Πελασγοί – Προϊστορία & Ευρήματα
Βαθμιαίος οι κάτοικοι της περί-Αιγιακής χώρας πέρασαν στην Μέση παλαιολιθική( πριν από 100.000 –35.000) όπως δείχνουν ευρήματα (φολιδωτά εργαλεία, αιχμές, ξέστρες) στην δυτ. Μακεδονία (Σιάτιστα) Πελοπόννησο (Ηλεία) Θεσσαλία (Όχθες Πηνειού, σπήλαιο Θεοπετρας Καλαμπάκας)Ήπειρο (Κοκινοπηλος, Ασπροχαλικο, Καρβουναρι-Μορφι)Αλόννησο.
Σημειώνετε σταδιακή προώθησης κατοίκων- ευρημάτων προς το βόρειο τμήμα της χερσόνησος του Αίμου και την Ρουμανία ( ευρήματα στο Ολτ-Ρισιπενι ηλικίας 30-10.000 ετών δηλ. νεώτερα από τα ελλαδικά).
Η εξέλιξης συνεχίζεται με μικρολιθικα εργαλεία ηλικίας 25.000 ετών (Φραγχθι Αργολίδος, Κεφαλάρι Αργους , πεδιάδα Κωπαιδος, αν. Θεσσαλία ,Ασπροχαλικο Ηπείρου, Θεοπετρα Καλαμπάκας).
Από την έσχατη παλαιολιθικη εχουμε ειδωλια (Κεφαλοβρυσο Τρικαλων), ανθρωπομορφα ενωτιαν (Πηλιο) εγχαρακτες μορφες (όπως αλογου, τοξοτη και γυναικας στη μεθωνη Βολου), διπλα κερατα ταυρου που σχηματιζει το Η.
Ακολουθεί η νεολιθική με πλούσια ευρήματα .Στην Θεσσαλία (Νέα Νικομήδεια), έχουμε απανθρακωμένους σπόρους σίτου (ζ πχ χιλιετίας), άρα γεωργία καθώς και πειστήρια για εξημερωμένα ζώα (Άμφισσα Θεσσαλίας). Στην Άμφισσα και στο Σέσκλο της Θεσσαλίας και στον Άγιο Πέτρο Αλόννησου έχουμε οικήματα από τους πρώτους μόνιμους οικισμούς στην Ευρώπη (λιθόκτιστα μεγαροειδη κτίσματα). Την ίδια εποχή (στ-ζ π.χ χιλιετία) έχουμε την κοινή –μονόχρωμη- κεραμική,
Αργότερα (στ-π.χ) την διαφοροχρωμη και γραπτή κεραμική (Σέσκλο , κουφοβουνο Βόλου) και τέλος την εγχάρακτη και εμπιεστη κεραμική (Δυ. Θεσσαλία , Κέρκυρα, Ήπειρο, Δυτ Μακεδονία.
Από την στ π.χ χιλιετία έχουμε μερικά «πρώιμα Ελληνικά αριστουργήματα» όπως τα είδωλα γυναικός στη Μάγουλα Λαρίσης και ανδρός στην Κνωσό.
Το σπουδαιότερο ¨ έχουμε και το πρώτο γραπτό κείμενο (5250 π.Χ) που βρέθηκε σε ξύλινη πινακίδα θαμμένη στην λάσπη της λίμνης της Καστοριάς. Η γραφή μοιάζει με την μεταγενέστερη προφανώς εξέλιξη της , την Γραμμική Α και είναι η αρχαιότερη στον κόσμο. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και λίθος με εγχάρακτα γράμματα ( 5230 π.Χ).
Τα ευρήματα προέρχονται από τον λιμναίο οικισμό του Δισπηλιου που κατά τη στ` π.Χ χιλιετία είχε γύρω στους 5000 κατοίκους οι οποίοι διέμεναν σε ασφαλείς λιμναίες κατοικίες αλίευαν, κυνηγούσαν , καλλιεργούσαν την γη (βρέθηκαν σπόροι καλλιεργημένων φυτών) και κατασκεύαζαν όπλα και εργαλεία από διάφορα υλικά , μεταξύ των οποίον και οψιδιανός λίθος που προερχόταν από την Μήλο, απόδειξης ότι υπήρχαν τακτικές θαλάσσιες και χερσαίες επικοινωνίες, λατομεία και εμπόριο.
Στην ίδια περιοχή βρέθηκε το αρχαιότερο μουσικό όργανο παγκοσμίως, μια οστέινη φλογέρα της στ` χιλιετίας π.Χ.
Στην Ζ` π.Χ χιλιετία (Μέση Νεολιθική) έχουμε οχυρωμένες ακροπόλεις και νέο πιο εξελιγμένο τύπο οικημάτων «μεγαροειδων» (Σέσκλο, Μάγουλα, Σουφλί, Σερβια ) μονόχρωμη κεραμική (Φραχθι), στιλβωτική κόσμηση (Φραγχθη, ερνα), βωμούς , είδωλα.
Στην νεώτερη Νεολιθική (δ` π.Χ χιλιετία) έχουμε την σπείρα και τον μαίανδρο, χαρακτηριστικά του πολιτισμού του Δομηνιου(Θεσσαλία).
Οι λαοί της χερσονήσου του Αίμου, των νησιών και της Μ.Ασιας, συνεχίζουν σταθερώς την εξελεγκτική τους πορεία τους. Περνούν στην χαλκολιθική εποχή, μετά στην εποχή του χαλκού και πολύ γρήγορα στην εποχή του ορειχάλκου που εμφανίζεται για πρώτη φορά το 2800 π.χ η και παλιότερα στην Κρήτη. Όμως για να γίνει ο Ορείχαλκος απαιτούνται χαλκός και κασσίτερος που δεν υπάρχουν στο νησί . Τον χαλκό τον έφερναν από την Κύπρο και τον κασσίτερο από την Β.Δ Ιταλία η τα Βρετανικά νησιά .Που θα πη ότι οι Κρητες τη γ` χιλιετία π.χ είχαν ήδη ανεπτυγμένη ναυσιπλοΐα και ήσαν ικανοί θαλασσοπόροι –άρα ήξεραν ναυπηγικοί και αστρονομία! (άγκιστρα αλιείας βρέθηκαν σε αρκετές πόλεις που ανήκουν στην Ζ` χιλιετία π.χ)
Από το 3.000 π.χ ίσως και παλιότερα, σ` όλα τα νησιά του αιγαίου, από την Λήμνο ως την Ρόδο σφύζει ένας πολιτισμός ναυτιλιακός, βιοτεχνικός, εμπορικός με αξιόλογα αστικά κέντρα (Πολίχνη Λήμνου κ.α ). Έχουμε λοιπόν στον Περιαιγιακο χώρο πανάρχαιοι παρουσία ανθρώπων που εξελίσσονται σταθερός από την κάτω-παλαιολιθική εποχή , στην Μέση και στην έσχατη , Περνούν στην πρώτη ,Μέση και Ύστερη, Νεολιθική εποχή, προχωρούν στην χαλκολιθική και ύστερα ατού χαλκού και ατού ορειχάλκου. Στο διάστημα αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ετών, είναι οι πρώτοι Ευρωπαίοι και σε πολλές περιπτώσεις οι πρώτοι άνθρωποι γενικώς που πραγματοποιούν μεγάλα άλματα πολιτισμού» βρίσκουν την φωτιά, εξημερώνουν φυτά και ζώα, δημιουργού μόνιμες εγκαταστάσεις. Παραλλήλως δείχνουν , έντονες καλλιτεχνικές τάσεις που εκφράζονται στην αρχιτεκτονική, στην κεραμική ,στην κοσμηματοποιια , στην μουσική. Άλλο ουσιώδες γνώρισμα είναι η εξοικειώσεις με την θάλασσα , ψαρεύουν αλλά και ταξιδεύουν για να επικοινωνούν μεταξύ τους και σε μακρινές περιοχές για να βρουν πρώτες ύλες όπως χαλκό , κασσίτερο τέλος έχουν βρει την γραφή!
Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι?
Πρόκειται για μια ομάδα αδελφών λαών. Ανθρωπολογικά είναι λευκοί διάφορων τύπων. Δολιχοκέφαλοι, μεσοκεφαλοι , βραχυκεφαλοι.Υπαρχουν μελαχρινοί και ξανθοί, κοντοί και ψηλοι. Κυριαρχει πάντως ο «Μεσογειακός « τύπος , λεπτός, μέτριο ύψος, μαυρομάλλης, ευκίνητος, λυγερός ευφυής, ανήσυχος, με καλλιτεχνικές τάσεις. Οι Αιγαίοι.
Αυτοί επεκτείνονται προς τα δυτικά – ανατολικά-βόρεια, και όσο απλώνονται τόσο διαφοροποιούνται. Τα αδέλφια γίνονται πρωτοξαδελφια και ύστερα δευτεραξαδελφια. υπάρχουν όμως πάντοτε ισχυροί δεσμοί συγγένειας. Οι διάλεκτοι τους μοιάζουν όπως και οι γραφές τους, τα ήθη και τα έθιμα τους. Εχουν την ίδια νοοτροπία, θρησκεία και μυθολογία. Οι μύθοι τους αλληλοπλεκονται, όπως και οι γενεαλογίες τους.
Είναι φανερό ότι οι λαοί αυτοί είναι αποτέλεσμα μιας κοινής αρχικής πηγης . Προκειτε για διακλαδώσεις του ίδιου ποταμου. Ποιος είναι αυτός? Οι Πελασγοι .Η σχολική ιστορία λέει ότι έτσι ονομάσθηκαν από τους μεταγενεστερους. Η ετυμολογία όμως του ονόματος δείχνει ότι οι ίδιοι απεκαλουνται έτσι αναμεταξύ τους.
Πέλλας: Σημαίνει πλησιον. Αρα Πελασγός ο κοντινός , ο γείτονας, ο πλησίον , ο δικός μας, ο συνάνθρωπος. Με την ονομασία αυτήν λοιπόν εκφράζουν την συναίσθηση συγγένειας οι αυτόχθονες.
Αξίζει να παρατηρηθεί ότι δεν αναφέρεται καμία σύγκρουσης μεταξύ Πελασγών, που σημαίνει ότι πράγματι είχαν αναπτυγμένη την συνείδηση ότι είναι »πλησίον».
υπάρχουν και άλλες ερμηνείες όπως…
- από το Πέλαγος= Πελάγιος . Μάλλον όμως το αντίθετο πρέπει να ισχύει, δηλ. επειδή οι Πελασγοί ήταν οι πρώτοι θαλασσοπόροι, έδωσαν τα ονόματα τους στα πελάγη.
- από το Πελαργός, επειδή ταξίδευαν πολύ ως τα εν λόγο απηδημιτικα πούλια αλλά αυτός ο συσχετισμός είναι μάλλον εξεζητημένος και μεταγενέστερος αποτελώντας είδος ευφυολογήματος του Διονυσίου του Αλικαρνασεως.
Οι Πελασγοί-Πελάγιοι- Πελάγωνες ζουν στην ηπειρωτική και στην νησιωτική Ελλάδα ,στην δυτική και βόρεια Μ.Ασια στη νότια και κεντρική Ιταλια .Τους βρίσκουμε παντού, σ` όλο τον Αιγιακό και Περιαιγαιακο χώρο. Δεν ήσαν το μοναδικό φύλο σ` αυτόν. υπήρχαν και αλλά αδελφό φύλα, όμαιμα , ομόγλωσσα ,ομόθρησκα, ομότροπα με διάφορες σε λεπτομέρειες γλωσσικές η ηθών και εθίμων. Με τους Πελασγούς, συνυπήρχαν «Λέλεγες, Κουρηες, Καυκωνες, Αονες, Τεμψιτες , Υαντες, Τελχινες, Τηλεβοαι, Εφυροι, Φλεγυε κλπ.-κλπ.» όμως επισημότατη των φυλών τούτον ήτανε οι Πελασγοί. Δαύτο και οι πανάρχαια εποχή ονομάσθηκε «Πελασγική» (Κ.Παπαρηγοπουλος ,Ιστορία του Ελληνικού έθνους εκδ. 1886 α` σ.76)
Οι Πελασγοί ήσαν λοιπόν επί χιλιετίες το δεσπόζον μεταξύ τον φυλών της περιοχης .Ακομη και οι Ιλλυριοι και οι Θράκες που αποτελούν αντιστοίχως τους πληθυσμούς του ΒΔ και του ΒΑ τμήματος της χερσονήσου του Αίμου προέρχονται από τους Πελασγούς. «Αι δυ αύται φυλλαι δεν ήσαν, ως φαινεται,ανεκαθεν αλλοτριαι της Ελληνικής κατά τε την γλωσσαν και τα ήθη ,αν και προϊόντος του χρόνου, το ελληνικών έθνος, επειδή παραδόξως προεπορευθη εις το σταδιον του πολιτισμού, διεκριθη από αυτόν δι` ουσιωδών χαρακτήρων.(Κ.Παπ. στο ίδιο σ.75) Δηλ. λειτούργησε ο νόμος της διαφοροποιήσεως, αποσπώντας από τους Πελασγούς πληθυσμούς που διαμορφώνονται σε νέους λαούς. Επίσης «Συγγενείς ωσαυτας κατά την γλωσσαν ήσαν οι ελληνικαι φυλαι προς τας φυλας,αιτινες κατωκησαν εις την μεσην και κατων Ιταλικην χερσονησον επί τοσούτον συγγενείς, ώστε απετέλεσαν ομού με ταύτας ιδιαιτεραν τινά υποδιαιρεσιν του ινδοευρωπαϊκού κλάδου, τον λεγόμενων Ελληνολατινικον η Πελασγικών κλάδων»(στο ίδιο).
Ορθώς ο Κ Παπαρηγοπουλος ,ταυτίζει τους Πελασγούς με τους Έλληνες και κατατάσσει Θράκες, λυριους, Ιταλιωτες στους Πελασγούς .Ας σημειωθεί ότι οι Μακεδόνες συγγένευαν με τους Θεσσαλούς , αλλά και με τους Θράκες, ενώ οι Ηπειρώτες βρίσκονταν σε στενή σχέση με τους Ιλλιριους, Μακεδόνες = Ηπειρώτες είναι οι κρικοι μεταξύ Νότιον και Βόριων Πελασγών.
Οι Πελασγοί είναι ό,τι αργότερα οι Αργείοι Δαναοί, δηλ. το φύλο που δίνει τον τόνο στην όλη ζωή της περιοχής και γιαυτο όλοι οι λαοί- φυλά-πληθυσμοί της αποκαλούνται συνολικός με το όνομα τους.
Είτε λοιπόν όλοι οι κάτοικοι της Αιγαιακης- Περιαιγαιακης περιοχής, ανεξαρτήτως του ιδιαίτερου φύλου των(Λέλεγες, Κουρήτες , Μινύες κ.ο.κ)είχαν ως κοινή ονομασία το Πελασγοι ,όπως σήμερα ο Θεσσαλός ο Δωδεκάνησος κλπ. Είναι Έλληνες. Είτε οι πελασγοί ως δεσπόζον φύλο έδιναν το όνομα τους σε όλους τους συγγενείς τους , όπως Αργότερα οι Έλληνες λεγότανε Αχαιοί, επειδή αυτό ήταν το δεσπόζον, από τα πολλά φυλά τους, αλλά και Αργειοι η Δαναοί, επειδή το Αργος ήταν η ηγεμονεύουσα πόλης και οι κάτοικοι του θεωρούνται απόγονοι του Δαναού. Για αυτό ο Θουκυδίδης θεωρεί οτιδήποτε προϊστορικό ως Πελασγικο .Πχ όλα τα προϊστορικά τείχη , σε όλη την Ελλάδα λεγότανε πελασγικά όπως της Τιρυνθου των Μυκηνών κλπ..
Όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς συμφωνούν ότι οι Πελασγοί κατοικούσαν σε όλη την περιοχή των Ελλήνων, περιλαμβανόμενης και της Κρήτης, ότι εποίκησαν την Φοινίκη και θαλασσοκρατούσαν στην Μεσόγειο. Ίχνη τους δηλ. τοπωνύμια, παραδόσεις, ευρήματα υπάρχουν εκτός από τον ελλαδικό χώρο στην Μ.Ασια στην Ιταλία στην Συροπαλαιστινη.
Ο Διονυσιος ο Αλικαρνασευες , αναφερει ότι οι πελασγοι ειχαν εξαπλωθει στις τρεις χερσονησους (Ελληνικη, Μ. Ασιατικη, Ιταλικη )και σε όλα τα νησια της Μεσογειου (Απλον. Ροδ. Γ- 1089)
Λογω της συνεχους εξαπλωσεως των , υπαρχει και η αποψις ότι το ονομα τους προηλθε από το πελω- πολεω = κινουμαι, περιφερομαι, περιπλανωμαι. Εξ ου και πωλ-εω = πουλω.
Την εκταση που καλυπταν οι Πελασγοι δειχνει το τοπονυμον Λαρισσα (από το λαας = λιθος και ρισος = κορυφη αρα ακροπολις).Υπαρχει στην Θεσσαλια , στην Φθιωτιδα( Λαρισσα η κρεμαστη- Στραβ. Θ- 435), στο πελλοπονησιακο Αργος (η ακροπολις του) στην αιολιδα της Μ. ασιας ( Λαρισσα υη φρυτονις, κοντα στην Κθμη (Ηροδ.Α- 149, Ξεν ελλην. Γ. 1-7 Ομ. Ρλ. Β 841), στην Τρωαδα (Θουκιδιδη Η 101) στην λυδια (του καυστρου πεδιου της Λυδιας) στον Τιγρη ποταμο της Ασσυριας (Ξενοφωντος Αναβασις Γ 4, 7)
Οι πελασγοι κατά τον Στραβωνα ησαν πλανηται και σποραδες πανταχου της γης και γενος πολυπλανες οικησαι εν τη Ασια και της Ευρωπης. Αποκαλυπτικο είναι το γεγονος ότι από το Αρκαδικεςν κωμες παλλαντιον και Τραπεζους, προεκυψαν το Παλατινατον, ως πρωτος οικισμος στην περιοχης της ρωμης και οι Τραπεζους στον Ευξεινο. (Ηρωδοτου Α 56, Β 51 Η 44 , Διοδορου .Ε 80- 81 , Στραβωνα Ε κεφ. 2)
Τωρα φτανουμε και στο ερωτημα από πού προήλθαν οι Πελασγοι?
Η απαντησης είναι απλουστατη! Από πουθενα !Παντα εδώ ητανε! Είναι αυτοχθονες, παλαιχθονες, γηγενεες. Διοτι όλα , ανθρωπολογικα και αρχαιολογικα ευρηματα παραδοσεις και μυθοι ,αρχαιοι συγραφεις, δειχνουν ότι οι Αιγαης ( δηλ. η μεγαλη χερσαια εκτασης από τα δυτικα των Ιωνιον ως την Μ.Ασια και την Κυπρο) πριν από την καταβυθηση τμηματων της απετελεσαν το Αιγαιο, το Ιονιο, τον ελλησποντο, την Προποντιδα , τον Βοσπορο θπηρξε χωρος ανθρωπογεννεσεως, μια από τις περιοχες οπου διαμορφωθηκε το ανθρωπινο ον!
Υποστηριχθηκε ότι οι Πελασγοι είναι Ινδοευρωπαιοι που ηλθανε στην Ελλαδα από τον βορρα κατά την Πρωτοελλαδικη εποχη και ονομασθηκε ετσι από τις ινδοευρωπαικες λεξεις bhel= ανθω και oshgo = κλαδος. Bhel oshgo-s =Ανθισμένο κλαδί άρα Πελασγοί = ανθισμένα κλαδιά. Διότι ο ήρωας Πελασγός που κατά την παράδοση δίδαξε την γεωργία ήταν οι προσωποποίησης βλαστικού πνεύματος εξ ου και οι Πελασγοί οι λάτρεις του.
Όμως η σχολική ιστορία υποθέτει την κάθοδο των Ινδοευρωπαίων στην Ελλάδα το 2100- 1400 π.Χ Ενώ οι Πελασγοί υπαρχουν ηδη σε αυτην από πολλες χιλιαδες χσρονια . Ο κατακλυσμος της εποχης του Πελασγου Δευκαλιωνος πρεπει να τοποθετηθει γυρω στο 9650 π.Χ όταν βυθιστηκε η Ατλαντιδα και εκεινος επισης του Πελασγου Ωγυγου κατά ιδ` χιλιετια όταν βυθιστηκε η Αιγαης με την τηξι τον παγων και την ανοδο της σταθμης τον ωκεανον. Ακομη και η συμβατικη ιστορια (Ιστορ. Ελ. Εθν. Εκδ. Αθηνων) δεχεται ότι εξη ελληνικα φυλλα ( οι Αβαντες , Δαναοι ,Ιωνες, Βοιωτοι, Αρκαδες και Φλεγυες) προυπηρχανν της υποτιθεμενης καθοδου των ινδοευρωπαιων. Πως βρεθηκαν στην ελλαδα? Γιατι να μην δεχτουμε τις παραδοσεις και ολους τους αρχαιους συνγραφεις? Γιατι αφησαμε την ιστορια μας να γραφτει από ξενους? Γιατι αφησαμε τον αγγλο Τομας Γιουνκ( 1813) να μας βαφτισει «Ινδοευρωπαιους» και ανθρωποι σαν τον Αυγκουστ Σλαειχερ (1821 – 1868) να προσδιοριζουν ποιη ειμαστε ? Ας συνεχισουμε το ταξιδι γιατι εχει ενδιαφερον!
Οι Πελασγοι από τις παραδοσεις και από τα ευρηματα , τοποθετουνται ως προγονοι μας από τους οποιους προηλθαν οι Αρτιαδες στην Αρκαδια, οι Δαναοι στην Αργολιδα , οι Ιωνες στν βδ Πελοπονησσο και στην Αττικη. Η πριν από την διανορφωση των χωριστον ελληνικον φυλλον εποχης, παρουσιαζει πολιτισμικη αλλα και γενικοτερη ενοτητα. Βαθμιαιως , με την εδαφικη εξαπλωσι των Πελασγων διαφοροποιουνται οι κατοικοι των διαφορων περιοχων και προκυπτουν φυλλα και λαοι.
Ολες οι Ελληνικες παραδοσεις και ολοι οι Ελληνες συγραφεις θεωρουν τους Πελασγους γηγενεις εκτος από μερικους σημερινους που επαιρονται γνωστες αλλα τελικα τα στραβα τους δεν γνωριζουν.
Πάμε λοιπόν παρακάτω. Είναι αυτόχθων λαός που με εξελικτικές διεργασίες διαμορφώθηκε από τον ανθρώπινο θλίκο που στα βάθη των χιλιετιών εμφανίσθηκε, ζούσε και αναπτυσσόταν στην Αγαιιδα δηλαδή στο Αιγαίο και στον περιαιγιακό χώρο....
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ
Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα σύμβολα στην αρχαία Αίγυπτο, και κάποια λόγια που κάνω σχέση ή δεν είναι παρόμοια με την αρχαία αλβανική γλώσσα. Η Ελλάδα ήταν μια άλλη χώρα που είχε σύνδεση και ομοιότητες με την Αίγυπτο πριν την ελληνική hellenes occupyed τη γη και το νησί της σημερινής Ελλάδας που είχε ένα αρχαίο πολιτισμό και τους ανθρώπους που ονομάζεται Πελασγοί (σήμερα είναι αλβανοί). Είναι οι άνθρωποι που ζούσαν στην Αίγυπτο ορισμένα από αυτά τα αρχαία πελασγοί, επειδή βρίσκουμε πολύ ενδιαφέρον ομοιότητες στα σύμβολα της αρχαίας Αιγύπτου; Το πιο διάσημο το ένα είναι το γύπα που ήταν γνωστό στην αλβανική μύθους ως αρπακτικό πουλί και ακόμη και αυτό το πουλί είναι ακόμα στην αλβανική σημαία. Αυτό το πουλί είναι στο σχήμα του ένα γεράκι ή αετό στην Αίγυπτο και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι πελασγοί έχουν εξαπλωθεί αποικίες τους στην ανατολική και δυτική Ευρώπη. Φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των Ευρωπαίων είναι η αρχαία πελασγοί που έχουν τα λείψανα της γλώσσας τους και την αρχική τους ανθρώπους στην παρούσα etrucian και αλβανική γλώσσα, μυθολογία και τους ανθρώπους. Αλβανική κάνουν οι άνθρωποι αυτοαποκαλούνται " οι γιοι του αετού, ο οποίος εμφανίζεται ως αρπακτικό πουλί, σαν πειρατής της που αφορούν την θάλασσα ή η αποκαλούμενη θαλασσάνθρωποι για τους αιγύπτιους, γιατί θα έρχονταν από το βορρά προς την Αίγυπτο και την έφεραν εκεί Ίσως πολλά από τα σύμβολα τους. Στην Ιστορία, ξέρουμε ότι οι ξένοι από άλλες μεσογειακές χώρες έχουν έρθει και κυβέρνησε την Αίγυπτο και να καταλάβει την χώρα μέχρι ένα " Φαραώ της Αιγύπτου έκανε πάλη ενάντια στους ξένους που έφυγε από δω ή από τη γη μέσω του Σινά και cannan, το παρόν το Ισραήλ και λέμπαν. Ποιοι ήταν αυτοί οι αινιγματικό ανθρώπους που ίσως ήταν υπεύθυνοι για τα σύμβολα που βρίσκουμε στην αρχαία Αίγυπτο; Ήταν πελασγοί (σημερινό Αλβανών)? Πού το αποκαλούμενο εβραίος προέρχονται από; Είναι μια ομάδα από τη θάλασσα ανθρώπους που αποίκισαν την Αίγυπτο; Είναι η κιβωτός, αετέ μερικά από τα σύμβολα που χρησιμοποιήθηκαν στην Αίγυπτο από τη θάλασσα ανθρώπους; Αυτό είναι ακόμα ένα μυστήριο; Ίσως τα σύμβολα που ονομάζουμε τώρα αιγυπτιακό δεν είναι αιγύπτιος αλλά της θάλασσας, οι άνθρωποι, οι ειδωλολάτρες nonegyptians πελασγοί.
Είναι το ίδιο με την ελληνική μυθολογία. Ήταν απλά pelasgian παγανιστικό μύθους και λέξεις και ανθρώπους. Από πού προέρχονται; Ανατολικά ή δυτικά του mediaterranean θάλασσα που έχει το σχήμα μιας ανοιχτής μάτι με τον νείλο ως γραμμή στον πάτο. Κοίτα το μάτι του ρα σχεδιασμού. Δεν είναι ενδιαφέρον;
Σημερινή αλβανική λέξεις και το νόημα που χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο είναι μερικά από αυτά ·
Dua = αγάπη = ADORE = λατρεία (κοίτα τα χέρια σύμβολο)
Ka= έχω ή ka = Κρα (κοιτάξτε το u-σχήμα του συμβόλου)
Πολύ = lotus ή πολύ = δάκρυα (κοιτάξτε το άνθους σύμβολο)
Ankth = ανκ = φόβο = πρόβλημα ζωής (κοιτάξτε το κλειδί σύμβολο)
Ba = πατέρας ή ba = κάνω ή δημιουργώ (κοιτάξτε το πουλί σύμβολο)
Καρτούs kartush = = κουτί (κοιτάξτε το σχήμα του συμβόλου)
Που είναι η κιβωτός arka= μπαρκά για βάρκα επίσης (κοιτάξτε το σύμβολο)
Λύρα ή lira= lårret (cobra) μουσικό όργανο (κοιτάξτε το σύμβολο)
Uje= udjat = νερουλή μάτι = κλάμα (παρόμοια με wadjet)
Vajton=Wadjet = κλαίει μάτι (κοιτάξτε το σύμβολο)
Μετάλλευμα = ώρα ή ar = Χρυσός (για ώρος ή ο Θεός σύμβολο)
Shut= βολή, όπως εσύ φωνάζεις κάτι (Πατέρα, κοίτα σύμβολο)
Kheper=Kap= μικρό καπέλο χρησιμοποιείται στα αλβανικά, λευκό & μαύρο καπέλο μικρές γύρω από την ίδια ως πάπας φοράει ή τους Εβραίους
Μουτ είναι επίσης χρήση στην Αλβανία ως λέξη, αλλά ήταν που χρησιμοποιούνται στην Αίγυπτο και λέξη shtet = = γη κράτος μέρος είναι μια αλβανική λέξη χρησιμοποιούν επίσης στο Ισραήλ ακόμα. Αετός της Αλβανίας έχει το χαρακτηριστικό του γύπα και έτσι είναι το χαρακτηριστικό των Αλβανών που τρομάζουν τους ανθρώπους όταν είναι όπως το πλήθος.
Αλβανοί ήταν και βρίσκονται παντού στη Μεσόγειο κόσμο και ονομάζονται ως ανθρώπους των χωρών όπου ζουν αλλά είναι διαφορετικοί από αυτούς από τα γονίδιά τους που είναι σαν αετός με το κλειδί στο χέρι, που είναι το κλειδί της ζωής, που μπορούν να Ή να φέρω να πάρει αυτή τη γη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι λέξη αλμπάν και alba σε κάθε μέρος όπου οι άνθρωποι προσγειώθηκε πρώτα λέγονταν με αυτό το όνομα. Αλμπάν ονομάζονταν οι πρώτες πόλεις όπου οι άντρες προσγειώθηκε στην Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Αμερική και την Αυστραλία. Ρώμη δημιουργήθηκε από τους άντρες που δημιούργησαν na dlived σε αλμπάν λόφους κοντά στη Ρώμη. Αετός σύμβολο είναι παντού στην Ευρώπη και την Αμερική. Είναι το σύμβολο του γύπα που ήταν ακόμα μια αρχαία πουλί σαν ιπτάμενο δράκο. Ποιος το έκανε ακόμα και τρώνε ανθρώπους που ονομάζεται ροκ, simurgh, saēna ή angha από το μύθο του ζαλ (albino άρεια παιδί) έφυγε μόνος στο βουνό ' λμπορζ ή "υψηλή θέση για σένα", Το οποίο προστατευόταν από το ράπτορ ή φοίνικας, ένα μυθικό πουλί, που λέγεται ότι είναι ο μόνος του είδους του, η οποία ζει για 500 χρόνια, και μετά πεθαίνει από στάχτη σε πυρά με δική της υπαιτιότητα, άναψε από τον ήλιο. Το τότε τίθεται εκ νέου από τις στάχτες. Αυτό σημαίνει ότι ο φοίνικας κρατούν το κλειδί της ζωής, που ανοίγουν την πύλη του υποκόσμου, ο θάνατος πόρτα και το κλειδί της πύλης upperworld, αναγέννηση πόρτα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε ότι η τέχνη της αρχαίας Αιγύπτου δείχνουν ένα φοίνικα κρατώντας στα χέρια του (δύο κλειδιά που βλέπουμε επίσης σε την σημαία του Βατικανού
Μεταφράστηκε από τα Αγγλικά
·
Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα σύμβολα στην αρχαία Αίγυπτο, και κάποια λόγια που κάνω σχέση ή δεν είναι παρόμοια με την αρχαία αλβανική γλώσσα. Η Ελλάδα ήταν μια άλλη χώρα που είχε σύνδεση και ομοιότητες με την Αίγυπτο πριν την ελληνική hellenes occupyed τη γη και το νησί της σημερινής Ελλάδας που είχε ένα αρχαίο πολιτισμό και τους ανθρώπους που ονομάζεται Πελασγοί (σήμερα είναι αλβανοί). Είναι οι άνθρωποι που ζούσαν στην Αίγυπτο ορισμένα από αυτά τα αρχαία πελασγοί, επειδή βρίσκουμε πολύ ενδιαφέρον ομοιότητες στα σύμβολα της αρχαίας Αιγύπτου; Το πιο διάσημο το ένα είναι το γύπα που ήταν γνωστό στην αλβανική μύθους ως αρπακτικό πουλί και ακόμη και αυτό το πουλί είναι ακόμα στην αλβανική σημαία. Αυτό το πουλί είναι στο σχήμα του ένα γεράκι ή αετό στην Αίγυπτο και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι πελασγοί έχουν εξαπλωθεί αποικίες τους στην ανατολική και δυτική Ευρώπη. Φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των Ευρωπαίων είναι η αρχαία πελασγοί που έχουν τα λείψανα της γλώσσας τους και την αρχική τους ανθρώπους στην παρούσα etrucian και αλβανική γλώσσα, μυθολογία και τους ανθρώπους. Αλβανική κάνουν οι άνθρωποι αυτοαποκαλούνται " οι γιοι του αετού, ο οποίος εμφανίζεται ως αρπακτικό πουλί, σαν πειρατής της που αφορούν την θάλασσα ή η αποκαλούμενη θαλασσάνθρωποι για τους αιγύπτιους, γιατί θα έρχονταν από το βορρά προς την Αίγυπτο και την έφεραν εκεί Ίσως πολλά από τα σύμβολα τους. Στην Ιστορία, ξέρουμε ότι οι ξένοι από άλλες μεσογειακές χώρες έχουν έρθει και κυβέρνησε την Αίγυπτο και να καταλάβει την χώρα μέχρι ένα " Φαραώ της Αιγύπτου έκανε πάλη ενάντια στους ξένους που έφυγε από δω ή από τη γη μέσω του Σινά και cannan, το παρόν το Ισραήλ και λέμπαν. Ποιοι ήταν αυτοί οι αινιγματικό ανθρώπους που ίσως ήταν υπεύθυνοι για τα σύμβολα που βρίσκουμε στην αρχαία Αίγυπτο; Ήταν πελασγοί (σημερινό Αλβανών)? Πού το αποκαλούμενο εβραίος προέρχονται από; Είναι μια ομάδα από τη θάλασσα ανθρώπους που αποίκισαν την Αίγυπτο; Είναι η κιβωτός, αετέ μερικά από τα σύμβολα που χρησιμοποιήθηκαν στην Αίγυπτο από τη θάλασσα ανθρώπους; Αυτό είναι ακόμα ένα μυστήριο; Ίσως τα σύμβολα που ονομάζουμε τώρα αιγυπτιακό δεν είναι αιγύπτιος αλλά της θάλασσας, οι άνθρωποι, οι ειδωλολάτρες nonegyptians πελασγοί.
Είναι το ίδιο με την ελληνική μυθολογία. Ήταν απλά pelasgian παγανιστικό μύθους και λέξεις και ανθρώπους. Από πού προέρχονται; Ανατολικά ή δυτικά του mediaterranean θάλασσα που έχει το σχήμα μιας ανοιχτής μάτι με τον νείλο ως γραμμή στον πάτο. Κοίτα το μάτι του ρα σχεδιασμού. Δεν είναι ενδιαφέρον;
Σημερινή αλβανική λέξεις και το νόημα που χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο είναι μερικά από αυτά ·
Dua = αγάπη = ADORE = λατρεία (κοίτα τα χέρια σύμβολο)
Ka= έχω ή ka = Κρα (κοιτάξτε το u-σχήμα του συμβόλου)
Πολύ = lotus ή πολύ = δάκρυα (κοιτάξτε το άνθους σύμβολο)
Ankth = ανκ = φόβο = πρόβλημα ζωής (κοιτάξτε το κλειδί σύμβολο)
Ba = πατέρας ή ba = κάνω ή δημιουργώ (κοιτάξτε το πουλί σύμβολο)
Καρτούs kartush = = κουτί (κοιτάξτε το σχήμα του συμβόλου)
Που είναι η κιβωτός arka= μπαρκά για βάρκα επίσης (κοιτάξτε το σύμβολο)
Λύρα ή lira= lårret (cobra) μουσικό όργανο (κοιτάξτε το σύμβολο)
Uje= udjat = νερουλή μάτι = κλάμα (παρόμοια με wadjet)
Vajton=Wadjet = κλαίει μάτι (κοιτάξτε το σύμβολο)
Μετάλλευμα = ώρα ή ar = Χρυσός (για ώρος ή ο Θεός σύμβολο)
Shut= βολή, όπως εσύ φωνάζεις κάτι (Πατέρα, κοίτα σύμβολο)
Kheper=Kap= μικρό καπέλο χρησιμοποιείται στα αλβανικά, λευκό & μαύρο καπέλο μικρές γύρω από την ίδια ως πάπας φοράει ή τους Εβραίους
Μουτ είναι επίσης χρήση στην Αλβανία ως λέξη, αλλά ήταν που χρησιμοποιούνται στην Αίγυπτο και λέξη shtet = = γη κράτος μέρος είναι μια αλβανική λέξη χρησιμοποιούν επίσης στο Ισραήλ ακόμα. Αετός της Αλβανίας έχει το χαρακτηριστικό του γύπα και έτσι είναι το χαρακτηριστικό των Αλβανών που τρομάζουν τους ανθρώπους όταν είναι όπως το πλήθος.
Αλβανοί ήταν και βρίσκονται παντού στη Μεσόγειο κόσμο και ονομάζονται ως ανθρώπους των χωρών όπου ζουν αλλά είναι διαφορετικοί από αυτούς από τα γονίδιά τους που είναι σαν αετός με το κλειδί στο χέρι, που είναι το κλειδί της ζωής, που μπορούν να Ή να φέρω να πάρει αυτή τη γη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι λέξη αλμπάν και alba σε κάθε μέρος όπου οι άνθρωποι προσγειώθηκε πρώτα λέγονταν με αυτό το όνομα. Αλμπάν ονομάζονταν οι πρώτες πόλεις όπου οι άντρες προσγειώθηκε στην Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Αμερική και την Αυστραλία. Ρώμη δημιουργήθηκε από τους άντρες που δημιούργησαν na dlived σε αλμπάν λόφους κοντά στη Ρώμη. Αετός σύμβολο είναι παντού στην Ευρώπη και την Αμερική. Είναι το σύμβολο του γύπα που ήταν ακόμα μια αρχαία πουλί σαν ιπτάμενο δράκο. Ποιος το έκανε ακόμα και τρώνε ανθρώπους που ονομάζεται ροκ, simurgh, saēna ή angha από το μύθο του ζαλ (albino άρεια παιδί) έφυγε μόνος στο βουνό ' λμπορζ ή "υψηλή θέση για σένα", Το οποίο προστατευόταν από το ράπτορ ή φοίνικας, ένα μυθικό πουλί, που λέγεται ότι είναι ο μόνος του είδους του, η οποία ζει για 500 χρόνια, και μετά πεθαίνει από στάχτη σε πυρά με δική της υπαιτιότητα, άναψε από τον ήλιο. Το τότε τίθεται εκ νέου από τις στάχτες. Αυτό σημαίνει ότι ο φοίνικας κρατούν το κλειδί της ζωής, που ανοίγουν την πύλη του υποκόσμου, ο θάνατος πόρτα και το κλειδί της πύλης upperworld, αναγέννηση πόρτα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε ότι η τέχνη της αρχαίας Αιγύπτου δείχνουν ένα φοίνικα κρατώντας στα χέρια του (δύο κλειδιά που βλέπουμε επίσης σε την σημαία του Βατικανού
Μεταφράστηκε από τα Αγγλικά
·
There are very interesting symbols in Ancient Egypt, and some words which do relate or are similar with the ancient Albanian language. Greece was another country who had connection and similarities with Egypt before the Greek Hellenes occupyed the lands and island of the present Greece which had an ancient civilization and people called Pelasgians ( today's Albanians). Are the people who lived in Egypt some of these Ancient Pelasgians, because we find very interesting similarities in the symbols of the Ancient Egypt? The most famous one is the Vulture which was wellknown in Albanian myths as Bird of Prey and even that bird is still in the Albanian Flag. This bird is in the shape of a Falcon or Eagle in Egypt and in many European countries, where the Pelasgians have spread their colonies in East and West Europe. It seems that most of the Europeans are the ancient Pelasgians who have the remains of their language and original people in the present Etrucian and Albanian language, mythology and people. Albanian people do call themselves the sons of the Eagle, who is shown as a Bird of Prey, as pirate of the Meditarranean Sea or the so called Sea people for the Egyptians, because they were coming from the North to Egypt and they have brought there maybe many of their symbols.In history we know that the outsiders from other Mediterranean countries have come and ruled Egypt and taken over the country untill one Egypt Pharaon did fight against the outsiders who left by the see or by the land via Sinai and Cannan, the present Israel and Leban. Who were these enigmatic people who maybe were responsible for the symbols that we find in the Ancient Egypt? Were they Pelasgians (present Albanians)? Where do the so called Jew come from? Are they a group of the Sea People who colonized Egypt? Are the ark,eagle some of the symbols that were used in Egypt by the Sea People? This is still a mystery? Maybe the symbols that we call now Egyptian are not Egyptian but of the Sea People,the nonEgyptians,the Pagans Pelasgians.
Samething is with the Greek myths.They were just Pelasgian Pagan Myths and words and people.Where did they come from? East or West of the Mediaterranean Sea which has the shape of an open Eye with Nile as a line in the bottom of it. Look the Eye of Ra design.Isn't interesting?
Present Albanian words and meaning which were used in the Ancient Egypt are some of these;
Dua = love = adore = worship (look at the hands symbol)
Ka= I have or Ka = Caw (look at the U-shape of the symbol)
Lot = Lotus or Lot = tears(look at the flower shape symbol)
Ankth = Ankh = Fear = trouble life(look at the Key symbol)
Ba = father or Ba = I do or I create(look at the Bird symbol)
Kartush = Cartouche = box ( look at the shape of symbol)
Arka= ark which is Barka for boat also (look the symbol)
Lyra or lira= laret (cobra) musical instrument(look the symbol)
Uje= Udjat = watery eye = crying (similar with Wadjet)
Vajton=Wadjet = crying eye (look at the symbol)
Ore = Hour or Ar = gold (for Horus or God symbol)
Shut= Shot ,like you shout something (father,look symbol)
Kheper=Kap= small hat is used in Albanian, white & black small around hat the same as Pope or Jews wearing them
Mut is also use in Albania as a word, but it was used in Egypt and word Shtet = state = land part is an Albanian word also use in Israel still. Eagle of Albania has the characteristic of the Vulture and so are the characteristic of Albanians who scare the people when they are as a crowd.
Albanians were and are located everywhere in Mediterranean world and they are called as people of the countries where they live but they are different from them from their genes who are like eagle with the key in the hand, where the key is Life, which they can take or bring to that land. It is not coincidence that all word Alban and Alba in every place where people landed first were called with this name. Alban were called the first cities where the men landed in Italy, France,England,Americas and Australia.Rome was created by the men who created na dlived in Alban hills near Rome. Eagle symbol is everywhere in the Europe and America.It is the symbol of the Vulture which was even an ancient bird like flying dragon who did even eat humans called Roc, Simurgh, Saēna or Angha from the myth of Zal (Albino Aryan child) left alone in the mountain Alborz or "High Watchpost", which was protected by the raptor or phoenix, a mythological bird, said to be the only one of its kind, which lives for 500 years and then dies by burning to ashes on a pyre of its own making, ignited by the sun. It then arises anew from the ashes. This means that the Phoenix hold the Key of the Life,that open the Underworld gate,the Death door and the key of the Upperworld gate,Rebirth door. It is very interesting to see that art of Ancient Egypt show a Phoenix holding in its hands two keys which we see also in the Vatican's Flag
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΥΧΕΡΟ ΕΒΡΟΥ 22-4-2016 ΚΑΖΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
- Tο pronews.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει τη
Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus. Εάν δεν έχετε ήδη επιβεβαιώσει το email σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας αποσταλλεί νέο email επιβεβαίωσης από το disqus.com%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%86%CF%8%CE%BB%CE%B7#sthash.E8PWPqvE.dpuf
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή