ΤΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΑΝΙΑΤΕΣ; [Απόπειρα αναστατώσεως της Μάνης κατά τον 17ον αιώνα
Ο Νόμος τού Αίματος-ΜΠΕΣΑ---ιΙ.Βρεττος]
------------------------------------------------------------------------------
ΑΛΒΑΝΟΜΑΝΙΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΛΑΒΟΜΑΝΙΑΤΕΣ
-------------------------------------------------------------------------------
Βυζαντινή Περίοδος
Για την ιστορική διαδρομή της περιοχής κατά τους βυζαντινούς χρόνους, οι πληροφορίες είναι λιγοστές, πράγμα που δεν επιτρέπει το σχηματισμό σαφούς εικόνας. Γνωρίζουμε ότι κατά την περίοδο της εγκατάστασης των Σλάβων στην Πελοπόννησο (6ος αι. και εξής) δύο σλαβικές φυλές- οι Μηλιγγοί και οι Εζερίτες- επέλεξαν ως τόπο κατοικίας τους τις δυσπρόσιτες περιοχές του Ταϋγέτου και του Πάρνωνα και ότι πολλές φορές εστασίαζαν, δημιουργώντας πολλά προβλήματα στους Έλληνες της περιοχής. Αναφέρονται τρεις τουλάχιστον εκστρατείες Βυζαντινών στρατευμάτων με στόχο την καταστολή αυτών των στάσεων. Και ενώ από την εγκατάσταση των Εζεριτών στον Ταϋγετο δεν απέμεινε κανένα ίχνος, την παρουσία των Μηλιγγών μαρτυρούν ορισμένα τοπωνύμια, όπως ο "Ζυγός του Μελιγγού", ο "Δρόγγος του Μηλιγγού", τα "Μελιγγίτικα καλύβια", πράγμα που δεν σημαίνει, υποχρεωτικά, κάποιου είδους επικράτηση των Μηλιγγών στο χώρο εγκατάστασής τους. Αντίθετα, η αφομοίωσή τους πρέπει να συντελέστηκε πολύ γρήγορα: επί αυτοκράτορος Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος (867- 866) ασπάζονται και αυτοί τον χριστιανισμό, όπως και οι Έλληνες του Πάρνωνα και του Ταϋγέτου, και έκτοτε δεν απασχολούν ως ξεχωριστή εθνική οντότητα την Ιστορία.